Γράφει η Ειρήνη Αντωνάκη
Πλέον μπορώ να το πω και να το φωνάξω δυνατά, μου πέρασες. Δεν διεκδικείς τη σκέψη μου και δεν σου χαρίζω τα συναισθήματα μου.
Δεν κοιτάω το κινητό για να δω εάν υπάρχει μήνυμα από εσένα, δεν ψάχνω τους λόγους που έπεσε αυλαία ανάμεσα μας.
Το σενάριο μπορεί να ήταν καλό αλλά οι πρωταγωνιστές δεν έπαιξαν τους ρόλους τους. Τίποτα δεν ήταν αληθινό μεταξύ μας, ρόλοι ήμασταν που υποκριθήκαμε ότι νιώσαμε.
Στην αρχή ίσως και να το πιστέψαμε αλλά στη πορεία όλα φώναζαν παραμύθι με προσαρμοσμένα συναισθήματα.
Τίποτα δεν ήταν δικό μας, όλα μας τα έφτιαξαν κάποιοι άλλοι, και βρεθήκαμε να παίζουμε σε φτιαγμένα συναισθήματα.
Δεν πειράζει όμως, την επόμενη φορά θα διαλέξω το αληθινό και θα παίξω με οδηγό εμένα και όχι κάποιον άλλο.
