Γράφει ο Nickolas M.
Με πνίγουν τα θέλω σας.
Είστε πολλοί, θέλετε πολλά και τα θέλετε και πολύ!
Εγωιστικά και μικρόψυχα ανθρωπάκια που νομίζετε ότι μόνο τα θέλω σας είναι σημαντικά κι όλα τα άλλα είναι ασήμαντα και δευτερεύοντα.
Που οι δικές σας προτεραιότητες είναι πάντα αυτονόητες κι όλων των άλλων να περιμένουν στην ουρά με νουμεράκι.
Σιχαμένα και παρασιτικά όντα που θέλετε να ρουφάτε ψυχή και ενέργεια από τους γύρω σας. Που θεωρείτε ότι όσοι έχουν λίγο περίσσευμα ενέργειας, οφείλουν να το μοιραστούν μαζί σας. Εσάς που σας φέρθηκε η ζωή άδικα και μονίμως σας χρωστάει το σύμπαν τα πάντα. Άλλοι να σας ανοίγουν δρόμους, άλλοι να δίνουν τις μάχες σας, άλλοι να σας κάνουν τα πάντα εύκολα.
Κι εσείς ως αντάλλαγμα; Να τους τα κάνετε όλα δύσκολα. Να τους φορτώνετε κι άλλο βάρος. Καμία προσπάθεια από εσάς, καμία ευγνωμοσύνη, καμία αίσθηση υποχρέωσης. Τίποτα. Εσείς οι πατρικίοι κι οι γύρω σας πληβείοι, είλωτες και υποτακτικοί, που πάντα σας χρωστάνε.
Κάντε μου μια χάρη και χτυπήστε λίγο το κεφάλι σας στον τοίχο μπας κι επανέλθει το μυαλό στη θέση του. Πριν σας το επαναφέρει η ζωή με βίαιο τρόπο. Μετά θα είναι αργά..
Α ναι. Και σταματήστε να γεμίζετε τον χώρο με τα θέλω σας. Μάθετε να θέλετε λιγότερα και από λιγότερο. Υπάρχουν κι άλλοι που περιμένουν υπομονετικά τη σειρά τους, μην παίζετε μαζί τους..
