Γράφει ο Γιώργος Καραγεώργος
Κερνάς καφέ;
Έχω να σου πω πολλά σήμερα!
Έχω να σου μιλήσω για όλα εκείνα που δεν κατάλαβες ποτέ ή που δεν σε βολεύανε για να τα καταλάβεις.
Έχω να σου εξιστορήσω ιστορίες που ζορίσαν και ματώσανε την ψυχή μου, τα βράδυ που εσύ πίστευες πως είμαι μια χαρά κι ότι κοιμάμαι.
Κερνάς καφέ;
Έχω να σου μάθω τι πάει να πει αγάπη σήμερα. Έχω να σου πω πως είναι να αγαπάς αληθινά. Χωρίς να κρύβεσαι ή να ντρέπεσαι, δίχως να ξεπουλάς εκείνο που λες πως το αγαπάς.
Να σου μιλήσω για την συγχώρεση θέλω και για την ευκαιρία που σου ζητιάνεψα μια μέρα, μα ρε γαμώτο, δεν μου την πρόσφερες ποτέ.
Έχω να σου πω και για τον έρωτα, που δεν μου έδωσες κι ας πέθαινα για σένανε τρελή. Για τον έρωτα, που θέλει πάντα δυο σε θέλω κι όχι μονάχα έναν να πολεμάει και για τους δυο. Τον έρωτα ντε, που θέλει δυο φωτιές, δυο πόθους και δυο πάθη.
Τι σου λέω τώρα ε;
Κερνάς καφέ, αν σου βαστάει;
Οι άνθρωποι, με έναν καφέ πάντα ανοίγονται και λένε όλα όσα βαραίνουν την καρδία τους.
Αφού λοιπόν, δεν μπόρεσες να με κεράσεις λίγο νοιάξιμο.
Αφού τσιγκουνεύτηκες να δώσεις μια αγκαλιά.
Αφού λυπήθηκες να προσπαθήσεις το μαζί.
Αφού το βρήκες ακριβό να κάνεις όνειρα κοινά.
Αφού αγάπη μου, δεν με κέρασες ποτέ σου λίγη αλήθεια.
Τουλάχιστον, κέρνα ένα ρημαδοκαφέ κι ας είναι σκέτος… μη σου στερήσω και την ζάχαρη σου, που για άλλου την έχεις φυλαγμένη.
Έλα, για πες!
Κερνάς καφέ αν σου βαστάει ψεύτρα μου;
Κέρνα εσύ έναν καφέ κι εγώ θα βάλω τα τσιγάρα, την φωτιά και την αλήθεια. Ας βάλει ο κάθε ένας ότι έχει δηλαδή..
