Γράφει η Μαρία Σταματοπούλου
Άνθρωποι κάθε κοινωνικού επιπέδου, ανεξαρτήτως πνευματικού ή οικονομικού επιπέδου, άνθρωποι που εκ πρώτης όψεως μοιάζουν υγιείς νοητικά και ψυχικά.
Άνθρωποι που τσακίζουν την ψυχολογία, σακατεύουν την αυτοπεποίθηση, σε κάθε σχέση , σε κάθε τομέα της ζωής. Όλα συμβαίνουν τόσο μεθοδικά, τυλιγμένα σε ένα όμορφο πακέτο υπερβολικής αγάπης είτε σε ένα όμορφο χαμόγελο, αρκούν όμως αυτά ώστε να αρρωστήσουν τον άνθρωπο που τα εισπράττει. Εκείνος που κυριαρχεί και ελέγχει το άλλο άτομο, έναν σκοπό έχει, να διατηρήσει αυτή την σχέση μεταξύ τους να έχει πάντα τον απόλυτο έλεγχο της σχέσης. Κατά αυτόν τον τρόπο εξασφαλίζει πάντα αυτό που θέλει.
Ψυχολογικός εκβιασμός. Αυτό βιώνει το άτομο που τα δέχεται. Τις περισσότερες φορές , ο συναισθηματικά ευάλωτος χαρακτήρας εξαναγκάζεται να υποταχθεί, εν μέρει είτε ολοκληρωτικά σε εκείνον που επιβάλλεται, γιατί αν δεν το κάνει θα υποστεί τις συνέπειες. Φωνές και οτιδήποτε εκτός φυσιολογικών ορίων, αποτελεί κακοποίηση, χειραγώγηση. Πολύ συχνά ο αδύναμος χαρακτήρας δεν συνειδητοποιεί την κακοποίηση μέχρι να αρχίσει να υποφέρει ψυχολογικά ή και σωματικά ή να του το επισημάνει κάποιος τρίτος.
Τότε χτυπά το καμπανάκι μέσα του. Αναγνωρίζει τα σημάδια της χειριστικής συμπεριφοράς, παύει να συγχωρεί, να δικαιολογεί αυτή την συμπεριφορά και σταδιακά βγαίνει από την συναισθηματική παγίδα. Εφόσον ο χειριστικός άνθρωπος δεν ζητά βοήθεια και το σημαντικότερο δεν αναγνωρίζει την συμπεριφορά του και εφόσον ο αδύναμος χαρακτήρας κάνει πολλαπλές προσπάθειες και γίνεται καθρέπτης του θύτη, εκεί σίγουρα “το θύμα” δεν μπορεί να κάνει πολλά.
Εάν το έχει αποφασίσει συνειδητά να βγει από μία τέτοια σχέση μα αδυνατεί να βγει από την σχέση, ζητά βοήθεια από έμπιστους ανθρώπους του περιβάλλοντός του. Ζητά βοήθεια από επαγγελματίες ψυχικής υγείας. Το πρώτο βήμα έγινε. Η αναγνώριση. Η αποδοχή. Ύστερα η φροντίδα του εαυτού. Η αγάπη στον εαυτό.
Κανένας δεν αξίζει να ανέχεται τέτοια συμπεριφορά.
Θεμέλιος κανόνας στην ζωή είναι ο σεβασμός του εαυτού του, ο σεβασμός της ζωής του.
