Γράφει η Κέλλυ Μπόζα.
Μετά την καταιγίδα έρχεται το ουράνιο τόξο.
Εντάξει μεγαλώσαμε.
Παιδιά, όμως, όταν ήμασταν, κοιτούσαμε επίμονα από το τζάμι μήπως ξεπροβάλει αυτό το ουράνιο τόξο μετά την μπόρα.
Και από παιδιά ταυτίσαμε την καταιγίδα με την δυσκολία και το ουράνιο τόξο με την ελπίδα.Όπως στις ζωγραφιές μας τότε με τις ξυλομπογιές.
Κόκκινο, μπλέ, κίτρινο, πράσινο.
Και τώρα που μεγαλώσαμε..ακόμη αποζητούμε αυτό το ουράνιο τόξο που θα βγει και θα γαληνέψει την ψυχή μας.Η ζωή είναι απρόβλεπτη.
Σενάριο που συνεχώς αλλάζει…κείμενο, πρωταγωνιστές, ροή, σκηνές.Είναι δύσκολη. Δεν είπε κανείς ότι είναι εύκολη.
Ακόμη και στα παραμύθια οι ηρωίδες πονούσαν, έκλαιγαν. Η Σταχτοπούτα δεν πέρασε λίγα μέχρι να βρεθεί με το βασιλόπουλο.Η Χιονάτη κυνηγήθηκε πολύ απ’ την κακιά μητριά.Κι όμως στο τέλος τα κατάφεραν!
Όλοι ανεξαιρέτως έχουμε ανάγκη την ελπίδα. Δεν είναι όμως μαγικό ραβδί στα χέρια μας.
Δε γίνεται να τα εναποθέτουμε όλα σε μια ελπίδα.Βαρέθηκα, λοιπόν, να τα ρίχνω όλα στην τύχη. Πάντα να φταίει η κακιά μου η μοίρα, η άτυχη στιγμή, ο ανάδρομος Ερμής και άλλοι χίλιοι δύο παράγοντες εκτός από εμένα.Πρέπει επιτέλους να αναλάβω τις ευθύνες μου σαν μεγάλη κοπέλα.
Να παραδεχτώ ότι στη ζωή γίνονται οι επιλογές: οι επιλογές μου.Γίνονται λάθη: τα λάθη μου.
Υπάρχουν συμπεριφορές και συνέπειες που έπονται αυτών.
Το 90% στη ζωή μας είναι η δική μας συμπεριφορά. Το άλλο 10% τυχαία γεγονότα.Πως μπορεί, λοιπόν, το 10% να ευθύνεται για ό,τι έχει συμβεί στη ζωή μου;
Μήπως πρέπει να δω την εξίσωση λίγο ανάποδα;
Ανάβω φλας, κάνω προσπέραση, πατάω γκάζι. Δεν με παίρνει να σταματήσω τώρα. Πρέπει να πάρω τη ζωή στα χέρια μου.
Είναι ανέντιμο μια ζωή να ρίχνεις τις ευθύνες στους άλλους.
Είναι ανέντιμο, άδικο και εδώ που τα λέμε, άχρηστο.
Αγάπησε τα λάθη σου.
Στήριξε τις επιλογές σου με όποιο κόστος.Αδιαφόρησε για το δάχτυλο που σε δείχνει επίμονα…
Εσύ θα βρεις την ευτυχία μέσα από σένα.
Η ζωή σου κάνει σινιάλο.
Σου γνέφει και σε προκαλεί να την ζήσεις όσο πιο αληθινά μπορείς ή αντέχεις.Και τότε δεν θα έχεις ανάγκη να φανεί κανένα ουράνιο τόξο.
Το ουράνιο τόξο θα είναι πια μέσα σου.
LoveLetters
