Γράφει ο Γιώργος Καραγεώργος
Εγώ δεν ήρθα σε αυτήν την ζωή για να περνάω από δικαστήρια, ήρθα για να ζήσω αθώος.
Δεν ήρθα για να αναλώνω τον χρόνο μου δίνοντας συνέχεια εξηγήσεις στον κάθε άσχετο, ήρθα για να απολαύσω χαρές, ξέγνοιαστος και ήρεμος.
Δεν ήρθα στην ζωή για να μου αμφισβητούν τις αδιαπραγμάτευτες αξίες μου, ήρθα για να τις πραγματώσω.
Δεν ήρθα, σας λέω, σε αυτή την ζωή για να με πατάνε κάτω οι γύρω μου, ήρθα για να πετάξει η ψυχή μου ελεύθερη ψηλά.
Δεν είμαι ο σάκος του μποξ, για να ξεσπάνε επάνω μου οι καυλώμενοι και να μην τρέχει μια, είμαι ανθρώπινος.
Δεν μου αξίζει να πονάω για πράγματα που δεν φταίω, μου αξίζει κι εμένα ρε πούστη μου λίγη χαρά.
Ήρθα για να αγαπηθώ, εκτός από το να αγαπήσω. Να με αγκαλιάσουνε κι εμένα, εκτός από το να αγκαλιάσω.
Να ξεκουραστώ, εκτός από το να ξεκουράσω.
Δεν ήρθα σε αυτή την ζωή για να κουβαλάω τους σταυρούς σας ρε ηλίθιοι, έχω κι εγώ τον δικό μου σταυρό. Και δεν έχω την απαίτηση να μου τον σηκώσετε εσείς, μπορώ και μόνος μου. Έχω όμως την απαίτηση να μην μου τον περιγελάτε, γιατί μέχρι να τον φτάσω ως εδώ που είμαι τώρα, έφτυσα αίμα για να τα καταφέρω.
Έχω πολλή αγάπη μέσα στην ψυχή μου για να χαρίσω, μην με απογοήτευε με το να μην έχω που να την διοχετεύσω την ρημάδα.
Εγώ είμαι από εκείνα τα παιδιά που δεν με τρόμαξε ποτέ η μοναξιά, αντίθετα, πολλές φορές την έχω απολαύσει. Με τρομάζει και με αγριεύει όμως πολύ, το να με κάνετε βάλτο, το να λιμνάζουνε μέσα μου όμορφα συναισθήματα και να μην έχω που να τα δώσω. Το να τρέχουνε μέσα μου ποτάμια αφρισμένα από αισθήματα και να μην βρίσκουνε ρε γαμώτο, ούτε μια θάλασσα φιλόξενη για να τα καλωσορίσει.
Εγώ δεν ήρθα λοιπόν σε αυτή την ζωή για να με κάνετε βάλτο, όλοι εσείς οι άνοιωθοι και οι κενοί…
Εσύ;
Για πες, γιατί έχεις έρθει σε ετούτη την ζωή, έχεις ποτέ σου αναρωτηθεί, κάθισες ποτέ σου να το σκεφτείς, προβληματίστηκες ποτέ σου άνθρωπε μου;
Εσύ ψάχνεις για θάλασσες φιλόξενες ή θέλεις να είσαι για πάντα βάλτος ακούνητος και δύσοσμος;
