Γράφει η Κική Γ.
Αναμφισβήτητα η κάθε γυναίκα έχει δικαίωμα να επιλέξει τον τρόπο που θα ζήσει. Όπως ο κάθε άνθρωπος, έτσι και η γυναίκα, έχει τα θέλω της ή σηκώνει το σταυρό της και κανένας δεν μπορεί να μπει στα παπούτσια της. Η πόρτα όλων κλείνει από μέσα.
Οι υπόλοιποι δεν γνωρίζουν καν τι συμβαίνει πίσω απ’ αυτήν και τις περισσότερες φορές, απλά κρίνουν και κατακρίνουν. Όλοι οι αναμάρτητοι και άμεμπτοι, ξεστομίζουν λέξεις και φτυαρίζουν δίχως έλεος. Ξεχνούν επίσης πόσο πουτάνα είναι η ίδια η ζωή. Τη χρεωνόμαστε χωρίς να μας ρωτήσουν. Ποιος είσαι εσύ λοιπόν, που θα κρίνεις μια γυναίκα και θα της προσάψεις τον χαρακτηρισμό “πουτάνα”.
Επιλογή της είναι να διαθέσει το σώμα της όπου και όπως θέλει. Επιλογή της είναι να το κάνει και επάγγελμα. Μπορεί αυτή η γυναίκα μόνο αυτό το δρόμο να έχει να διαλέξει, μπορεί και το γουστάρει. Το βρόμικο και το αισχρό είναι η πουτανιά στην ψυχή. Υπάρχουν και θηλυκά και αρσενικά σ´ αυτή τη κατηγορία. Πολλές φορές οι αρσενικοί είναι οι χειρότεροι. Σε κάθε περίπτωση κατακριτέοι και οι μεν και οι δε.
Φτηνά, ελεεινά ανθρωπίδια, ανθρωπόμορφα τέρατα, που ξεπουλούν και ξεφτιλίζουν αισθήματα και αξίες. Πατάνε επί πτωμάτων και κοκορεύονται, ενώ διαλύουν ψυχές και ξεσκίζουν καρδιές. Αυτό είναι κατάντια. Αυτό είναι το δακτυλοδεικτούμενο και το αισχρό.
Από την στιγμή που ο καθένας δεν ενοχλεί τον δίπλα του και ακολουθεί την πορεία που ο ίδιος χάραξε, γούστο του και καπέλο του. Αυτός έχει το καρπούζι, αυτός και το μαχαίρι. Οι υπόλοιποι ας ασχοληθούν με τις δικές τους ζωές που προφανώς δεν παρουσιάζουν κανένα ενδιαφέρον…
