Γράφει η Νένα Παπαδοπούλου
Απόγευμα Σαββάτου, καθισμένη στον καναπέ του σαλονιού με ένα φλιτζάνι καφέ φίλτρου στο χέρι, σκέφτομαι πόσα έχουμε ζήσει μαζί. Εικόνες ξεφυτρώνουν από παντού, συναισθήματα ξεχειλίζουν την καρδιά και μια γλυκιά νοσταλγία γεμίζει την ψυχή μου.
Εσύ στην δουλειά να κανονίζεις τις τελευταίες εκκρεμότητες γιατί αύριο φεύγεις για το μεγάλο ταξίδι. Δύσκολη μεν αλλά την πήρες την απόφαση να φύγεις για την Αμερική. Κάτι γνωστοί εκεί σου έταξαν λεφτά, δόξα και πιο αξιοπρεπή ζωή.
Πρωί πρωί αύριο, λοιπόν, πετάς μακριά από μένα και την σχέση μας. Να τα πάλι τα δάκρυα στα μάτια. Κάθε φορά που συνειδητοποιώ την απόσταση και τον χρόνο που θα περάσει για να σε ξαναδώ, δεν μπορώ να τα συγκρατήσω.
Και κάπως έτσι, σηκώνομαι από τον καναπέ και αποφασίζω ότι αφού μας μένει μία νύχτα, της αξίζει να είναι τέλεια και όχι μίζερη και κλαψιάρικη. Σαν να πατήθηκε ένα κουμπί μέσα μου και όλα άλλαξαν. Έδιωξα την μαυρίλα του αύριο και αποφάσισα να ζήσουμε την χαρά του σήμερα. Αυτήν την βραδιά είσαι εδώ και θα την περάσουμε μαζί.
Μπαίνω κατευθείαν στην κουζίνα. Μαγειρεύω το αγαπημένο μας φαί. Εκείνο που σου είχα φτιάξει την πρώτη μέρα που σου έκανα το τραπέζι. «Κανελόνια νόστιμα σαν εσένα», μου έλεγες. Σειρά έχω εγώ. Μπανάκι, περιποίηση, κρέμα σώματος με άρωμα καρύδας, το αγαπημένο μου νυχτικό και το αγαπημένο σου άρωμα. Γεμίζω και την μπανιέρα με νερό και τα αιθέρια έλαια που αγαπάς, για να χαλαρώσεις μόλις έρθεις.
Τελευταίο σταθμός το τζάκι. Το ανάβω και στρώνω μια φλοκάτη μπροστά του. Εκεί θα κάτσουμε και θα τα θυμηθούμε, θα τα νιώσουμε, θα τα πούμε όλα σήμερα. Δύο ποτήρια κρασί, τα ξύλα που θα σιγοκαίνε και η αγάπη μας. Μια τελευταία βραδιά, γεμάτη υποσχέσεις για την επιστροφή σου και γεμάτη αναμνήσεις για την βαλίτσα σου.
Ακούω τα κλειδιά στην πόρτα και βάζω το αγαπημένο μας τραγούδι, εκείνο που μου αφιέρωσες από το αυτοκίνητο στα γενέθλια μου πέρσι. Δεν έχω ξαναδεί τα μάτια σου τόσα μπερδεμένα. Ήταν υγρά αλλά και ευτυχισμένα μαζί.
Τι είναι όλα αυτά που έκανες; Με ρώτησες.
Σε πλησίασα και σε φίλησα.
Έλα να τα ζήσουμε όλα απόψε!!! , σου ψιθύρισα.
Αυτά που ζήσαμε και αυτά που ονειρευτήκαμε να ζήσουμε!
Μην σκέφτεσαι τίποτα, απλά πάρε με αγκαλιά και κλείσε τα μάτια!
Το δικό μας ταξίδι τώρα ξεκινάει και θα τελειώσει το πρωί!
Ήταν η πιο όμορφη βραδιά της ζωής μας.
Μπορεί το ταξίδι να μην αναβλήθηκε και το happy end να μην ήρθε στην δικιά μας ιστορία, αλλά αυτή η νύχτα ήταν ότι καλύτερο μπορούσαμε να ζήσουμε για να πούμε αντίο. Ένα αντίο που κανένας από τους δύο δεν είχε τις δυνάμεις να ξεστομίσει.
Ένα φιλί και η πόρτα έκλεισε.
Έμεινα εκεί με την μυρωδιά σου σε όλα τα αντικείμενα του σπιτιού και την καρδιά μου μέσα στην βαλίτσα σου.
Καλό ταξίδι και καλή τύχη!
