Γράφει η Νόνη Διολή
Αγαπητό 2018 άκου,
αν με τον ερχομό σου από αύριο στη ζωή μου νομίζεις πως θα κάτσω να βάλω στόχους, να προγραμματίσω τις κινήσεις μου, να καταστρώσω μικρά και μεγάλα σχέδια, να φτιάξω ατζέντες κλπ. για να σε προγραμματίσω και να μπορέσω να σε κοντρολάρω, σε πληροφορώ ότι είσαι μακριά νυχτωμένο.
Αν ελπίζεις ότι θα γράψω γλυκανάλατα ευχολόγια και θα σου ζητήσω να μου φέρεις χρήμα, δόξα, έρωτες και όλα τα συναφή, τα όμορφα, τα σένια, τα καλά για να ξορκίσω κάθε αρνητική σου διάθεση, σε ξαναπληροφορώ πως είσαι βαθιά γελασμένο.
Αν σκοπεύεις να μου τη φέρεις, να με πληγώσεις, να με κάνεις να στεναχωρηθώ, να κλάψω και να χτυπηθώ, σου δείχνω απλά το μεσαίο μου δάχτυλο γιατί αν δεν ξέρεις, ρώτα τους προκατόχους σου να σε διαφωτίσουν: I ‘ve been there, I’ ve done that και πάλι εδώ στα δυο μου πόδια στέκομαι φορώντας ασφαλώς τα ψηλοτάκουνά μου και σε κοιτώ κατάματα!
Δεν σε φοβάμαι, όπως δεν φοβήθηκα κανένα προηγούμενο ΄17, ΄16. ’15 και πήγαινε όσο πίσω θες.
Σε προειδοποιώ και πρόσεξέ με.
Είμαι φωτιά και μπορεί με τη δυνατή μου φλόγα να σε κάψω.
Και αέρας είμαι και μπορεί με μια μου φυσηξιά να σε σκορπίσω.
Και νερό, ναι και νερό είμαι και άμα με θυμώσεις και γίνω καταιγίδα αλλοίμονό σου!
18 μου σε καλωσορίζω.
18 μου σου επιτρέπω να κολλάς το νούμερό σου στις μέρες μου
18 μου το μόνο δικαίωμα που σου δίνω είναι να γεμίσεις κάθε στιγμή μου με εμπειρίες και να μου δείξεις τους τρόπους να γίνω ακόμα πιο δυνατή για να μπορέσω του χρόνου τέτοια εποχή να σε γλυκοφιλήσω και να σε αποχαιρετήσω κλείνοντάς σου πονηρά το μάτι.
