Γράφει ο Γιώργος Καραγεώργος
Καλή και άγια είναι η αγάπη από μόνη της, οι αγκαλίτσες και τα φιλιά, αλλά ποιος θα έλεγε όχι σε μια νύχτα καυτή; Ποιος θα μπορούσε να γυρίσει την πλάτη του σε ένα βράδυ φωτιά, σε έναν έρωτα έξω από τις ράγες, εκτροχιασμένο και συναρπαστικό; Ποιος θα μπορούσε στα αλήθεια να αρνηθεί ένα πάρε δώσε ερωτικό, μια επαφή από την αρχή μέχρι το τέλος, από το Α ως το Ω, μια βόλτα σε έναν παράδεισο των κορμιών από δύο κολασμένα μυαλά;
Κάνεις!
Κανείς γιατί οι άνθρωποι είναι ερωτικά και ερωτεύσιμα πλάσματα από την φύση τους και δεν μπορούν να αντισταθούν στον έρωτα, αυτή είναι η αλήθεια, αυτή είναι η φύση τους.
Οι άνθρωποι έχουν μέσα τους κρυφούς πόθους που σιγοκαίνε, έχουν πάθη που τους τρελαίνουν, έχουν ανομολόγητες φαντασιώσεις και μυστικές επιθυμίες, χωρίς καμία αμφιβολία.
Οι άνθρωποι φίλε είναι σαν το διψασμένο χώμα που περιμένει μια δυνατή καταιγίδα από έρωτα για να το ξεδιψάσει, είναι σαν έναν φυλακισμένο βαρυποινίτη που λαχταράει την ημέρα της απελευθέρωσης των παθών του. Εκτός από καρδιά και ψυχή, οι άνθρωποι έχουν και ένα μυαλό που σκέφτεται και επιθυμεί, έχουν και ένα κορμί που τρέφεται και χορταίνει με έρωτα.
Μαγνήτες είναι τα κορμιά που έλκουν και έλκονται, αδιαφορώντας για το τι λέει η στείρα λογική και οι ηθικοί κανόνες. Αδύναμα είναι τα κορμιά, πέφτουν όλες οι άμυνες, χάνονται τα πρέπει, παραλύουν μπροστά σε έναν έρωτα αλήτη και δυνατό, κακά τα ψέματα!
Και στο μυαλό γίνονται εκρήξεις, σκάνε πυροτεχνήματα, η φαντασία καλπάζει κι οργιάζει ανεξέλεγκτη.
Φαντάσου λοιπόν ένα αναμμένο κορμί και ένα απενοχοποιημένο μυαλό στα κατάλληλα χέρια!
Φαντάσου λέει να βρεθεί κάποιος άλλος άνθρωπος που θα απελευθερώσει όλα εκείνα τα ανομολόγητα που έχεις κρυμμένα βαθιά μέσα σου. Έναν άνθρωπο που θα σε κάνει να νιώσεις άνετα και θα σε πάρει από το χέρι σε ένα κοινό ταξίδι στα πιο σκοτεινά και όμορφα βρόμικα μονοπάτια του έρωτα. Έναν άλλο άνθρωπο που θα συντονιστείς μαζί του και θα γίνεις ένα κορμί με το δικό του. Που θα τολμήσεις να αποκαλύψεις ότι καυλώνει το είναι σου, και θα στα κάνει όλα πράξη. Που θα του παραδοθείς άνευ όρων, που θα γίνεις παιχνιδάκι του έρωτα στα χέρια του και εκείνος στα δικά σου. Που θα το πας ως το τέρμα μαζί του χωρίς κανόνες και πρέπει.
Φαντάσου ένα κρεβάτι με σεντόνια βρεγμένα από ιδρώτα, με δύο σώματα ολόγυμνα, χωρίς φραγμούς και όρια. Ένα δωμάτιο πλημμυρισμένο από κραυγές κι από ανάσες, από λόγια πρόστυχα κι από πράξεις ακόμη πιο πρόστυχες. Ένα βράδυ που θα τελειώσει το ξημέρωμα με δύο νικητές νικημένους, χωρίς μάσκες, χωρίς φτάνει και χωρίς μη.
Φαντάσου έναν ρυθμό ξέφρενο, σαν χορός εραστών χωρίς βήματα και κανόνες, σαν ένας χορός με μπούσουλα τα ένστικτα, που λεπτό το λεπτό θα αγριεύουν και θα παρασέρνουν σε σοκάκια καυτά και λυτρωτικά συνάμα.
Φαντάσου το σώμα σου αφημένο στο έλεος ή στο μη έλεος, με δεμένα χέρια και μάτια, να γίνεται καμβάς, που πάνω του θα ζωγραφίζει με μελανιές και γρατζουνιές εκείνος ο άνθρωπος που στην σκέψη του και μόνο η καρδιά σου ανεβάζει επικίνδυνα σφυγμούς. Εκείνος ο άνθρωπος που θα ακούσει το σε θέλω σου και θα ενωθεί μαζί σου δεσποτικά κι απόλυτα. Που θα σε κάνει να τρέμεις στα χέρια του και να είσαι ανήμπορος να αντισταθείς.
Φαντάσου να κυριεύεσαι και να κυριεύεις, να κατακτάς και να κατακτιέσαι, να παρασύρεσαι από ένα ποτάμι ηδονής και να πνίγεσαι σε μια θάλασσα από πάθη.
Φαντάσου να διεισδύει κάποιος βαθιά μέσα σου μέχρι το τελευταίο σου κύτταρο, να πραγματοποιεί τις επιθυμίες του μυαλού σου και να τυραννάει γλυκά το κορμί σου μέχρις εσχάτων, μέχρι την τελική κορύφωση!
Φαντάζεσαι;
Φτάνει!
Αρκετά φαντάστηκες, τώρα τόλμησε!
Τώρα πήγαινε και βρες τον, και αφέσου σε εκείνον, και αλήτεψε μαζί του, και ζητά του, και φανέρωσε του, και αποκαλύψου του, και ανταλλάξτε το κορμί σου με το δικό του, και πήδα του το μυαλό κι ας τον να πηδήξει το δικό σου.
Γιατί ο έρωτας είναι υπέροχος χωρίς πρέπει και χωρίς όρους, ο έρωτας δεν είναι όνειρο, είναι ενέργεια και πράξη. Γιατί ο έρωτας δεν είναι για να τον φαντάζεσαι, είναι για να τον ζεις, είναι για να τον πίνεις γουλιά γουλιά μέχρι το τέρμα.
Μ’ ακούς; Μέχρι το τέρμα!
