Γράφει η Στέλλα Γρηγοροπούλου
Όνειρα!
Μικρή λέξη μεγάλα συναισθήματα. Εικόνες βγαλμένες από το μυαλό, την καρδιά. Εικόνες βγαλμένες από τα θέλω μας.
Τα όνειρα γίνανε για να τα κάνουμε μαζί. Μαζί με εκείνον τον ένα. Εκείνον τον έναν που δεν έχει όνομα παρά μόνο μυρωδιά, πρόσωπο, αισθήσεις, αγκαλιές, τις δικές του εκείνες τις ζεστές!
Φτιάχτηκαν όχι για να είναι μόνα τους αλλά για να έχουν δυο μέσα τους. Εκείνους τους δυο που πεθαίνουν ο ένας για τον άλλο. Εκείνους τους δυο που ονειρεύονται μαζί. Ακόμα και σε ξεχωριστά κρεβάτια αλλά πάντα μαζί.
Εκείνους που μπλέκουν τα όνειρα τους και δεν αφήνουν κανένας εισβολέα να μπει μέσα τους. Που προσπαθούν, έστω, να τα κάνουν αληθινά. Είτε με τη σκέψη τους προσπαθώντας να τα φτιάξουν είτε με το να τα ονειρεύονται με ανοιχτά μάτια πιασμένοι χέρι χέρι. Το μόνο σίγουρο είναι πως τα κάνουν μαζί. Και αν όχι, λέγοντάς τα ο ένας στον άλλο.
Ούτως ή άλλος τα όνειρα φτιάχτηκαν για να τα ζούμε με όποιο τρόπο και για να προσπαθούμε να τα φτιάξουμε κάνοντας τα αληθινά, δίνοντας τους ζωή! Έστω να προσπαθούμε. Έστω!
Πόσο ακόμα όταν αυτά είναι μαζί του! Έχουν σίγουρα μεγαλύτερη πρόκληση για να τα ζήσεις.
Μα είναι εκείνα που δημιούργησες εσύ από τα θέλω σου, πως μπορείς να μην τα ζήσεις! Είναι εκείνα που έφτιαξες μαζί του με γέλια, κλάματα, μεγάλες αγκαλιές και αληθινά σ’ αγαπώ. Εκείνα που τώρα πρέπει να πάρουν μορφή και ζωή για να γίνουν ή όχι πραγματικότητα. Τουλάχιστον θα προσπαθήσεις γιατί τα έκανες για εσένα, για εκείνον, για εσάς. Μεγάλη κουβέντα το μαζί, μεγάλα και τα όνειρα σας!
Δεν έχει σημασία πως θα γίνουν και αν θα γίνουν σημασία έχει πως θα προσπαθήσεις. Μα γι΄ αυτό είναι η ζωή για να κάνουμε όνειρα και για να παλεύουμε να τα κάνουμε αληθινά.
Τι νόημα θα είχε η ζωή μας χωρίς αυτά; Μία ανιαρή ζωή χωρίς χρώματα και χωρίς καμία ελπίδα.
Όνειρα βγαλμένα μέσα από τα παραμύθια που μας έλεγε η γιαγιά μας σαν ήμασταν παιδιά. Όνειρα που μεγαλώσαμε μαζί τους και συνεχίσαμε να τα φτιάχνουμε στο κεφάλι μας για να παίρνουμε βαθιές ανάσες ζωής και ελπίδας.
Από εκείνες τις ανάσες που φτάνουν μέχρι το πιο μικρό, βαθύ μέσα του στέρνου σου. Εκείνες που κάνεις όταν τον έχεις αγκαλιά και κοιμάται σαν μωρό πάνω στο στέρνο σου. Εκεί που νιώθεις πως όλη η ζωή του είναι στα χέρια σου και όλα τα όνειρα του ακουμπισμένα στην καρδιά σου.
Όνειρα αγαπημένα, μοναδικά για τον κάθε έναν από εμάς.
Όνειρα γλυκά στη ζεστή του μοναδική αγκαλιά, εκεί που τα όνειρα μπλέκονται και γίνονται ένα.
Εκεί που τα όνειρα έχουν ψυχή!
