Γράφει η Ελένη Τσακίρη
Μπέσα, άγνωστη λέξη;
Ή αλλιώς, γνωστή αλλά κλισέ για τα σημερινά δεδομένα.
Και γιατί παρακαλώ πρέπει να ταυτιστω με αυτά;
Υπάρχει κάποιος λόγος;
Πάντα αντιπαθούσα το λεγόμενο ρεύμα της εποχής.
Είχα και έχω τη δική μου οπτική πραγμάτων.
Ενα απ τα πράγματα που σε κάνουν να ξεχωρίζεις. για μένα τουλαχιστον, είναι ο λόγος σου.
Η συνέπεια λόγου και πράξης.
Αν δεν μπορεί ς να το αντέξεις ή να το διαχειριστείς μείνε σιωπηλός.
Προτιμότερο από το να ακούω φανφάρες και μεγαλοστομίες.
Η μπέσα δεν έχει γένος.
Δεν ταιριάζει περισσότερο σε άντρα ή γυναίκα.
Είναι τρόπος ζωής και συμπεριφοράς.
Προϋποθέτει βέβαια δύο βασικά χαρακτηριστικά. Ειλικρίνεια και εντιμότητα.
Είδος προς εξαφάνιση θα μου πεις.
Κι όμως είσαι σε θέση να την εκτιμήσεις;
Ή να την ανεχτείς;
Γιατί ο άνθρωπος με μπέσα δεν θα μασήσει τα λόγια του και τις αλήθειες όταν αποφασίσει να μιλήσει.
Δεν θα κάνει όμως και πίσω αν κάτι υποσχεθεί έστω κι αν μετά το μετανιώσει.
Ο λόγος του μετράει, και στα στραβά και στα ίσια.
Πισώπλατα μαχαιρώματα και σκιές δεν τους ταιριάζουν ούτε τα έχουν αναγκη.
Ο άνθρωπος με μπέσα όταν σου μιλά δεν θα σου δώσει περιθώρια να αμφιβάλλεις.
Πάντα είναι έτοιμος να κάνει τα λόγια του πράξη και δεν θα μείνει μόνο στη θεωρία, γιατί τα εννοεί.
Γιατί ξέρει καλά πως οι πράξεις του τον κάνουν ξεχωριστό και όχι οι θεωρίες που μπορεί αλλά δεν θέλει να σου πουλήσει.
Μην περιμένεις λοιπόν μισές κουβέντες απο εκείνους.
Μην νομίσεις ότι θα αλλάξουν τα λόγια και τα έργα τους όπως τους βολευει.
Ακόμη και στα λάθη θα είναι εκεί όρθιοι να σε κοιτάνε στα μάτια και να ζητούν συγχώρεση αν χρειαστεί γιατί δεν είναι τέλειοι.
Το γνωρίζουν καλά αυτό.
Για αυτό λοιπόν και όταν μιλούν, το βλέμμα τους είναι καθαριο δεν χαμηλώνει .
Το βλέμμα τους πηγαίνει παντα εμπρός.
Ευθεία, κατάματα, κατευθείαν απέναντι στα μάτια του συνομιλητή τους.
Ποτέ χαμηλά.
Οι υπόλοιποι μπορούν κάλλιστα να χαμηλώνουν τα μάτια και να κοιτούν το έδαφος.
Εκεί είναι άλλωστε η φυσική τους θέση.
