Γράφει ο Άγγελος Μοναχικός
Στην εμμονή των χρόνων που μας καθορίζουν ένα ζευγάρι προσπαθούσε να επιβιώσει στηριζόμενο στην αγάπη τους.
Ένας ανεξίτηλος έρωτας όπου το συναίσθημα κυριαρχούσε και φάνταζε απτόητο στα μάτια τους.
Οι δε γονείς κάθετοι στην απόρριψη των πάντων, ακυρώνοντας κάθε αλήθεια τους.
Ότι και να λένε οι γύρω μας να θυμάσαι ότι σε αγαπάω της έλεγε και την αγκάλιαζε οσο πιο δυνατά μπορούσε, σε σημείο που της κοβόταν η ανάσα.
Τόσο καθορισμένο, πριν το ακαθόριστο εγω του παύσει να νοιάζεται όσο εκείνη θα ‘θελε.
Οι συναντήσεις τους άρχισαν να μειώνονται και η αγάπη της σκούριαζε στις αναπάντητες κλήσεις.
Ένα απρόσωπο μήνυμα δεν έχω όρεξη, δεν είμαι καλά σήμερα την έβαζαν στον πάγκο των σκέψεων και της αναμονής.
Και η καημενούλα περίμενε το αύριο που της έταζε, και υπόμενε κάθε σκληρό σήμερα σκεπτόμενη τις αγκαλιές του, τα φιλιά του έρωτά του, κι έμενε στους τέσσερις τοίχους του περίμενε.
Θα περάσει σκεφτόταν, περνάμε μια περίοδο κρίσης και σταματούσε πάντα στο φ.
Εκείνος απομακρύνθηκε εντελώς, πιθανώς τον κούρασε ο έρωτας της.
Μεσολάβησε αρκετό διάστημα μέχρι την επιστροφή του, μετανιωμένος για την συμπεριφορά του έψαξε να την βρει, να της εξηγήσει ότι ακόμα την αγαπάει και πότε του δεν την έβγαλε από την καρδιά του, απλά περνούσε μια φάση αναζήτησης κι ότι αυτό ήταν όλο.
Μάζεψε όλη την αγάπη του και ταξίδεψε στην οικία της.
Χτυπάει το κουδούνι της πολυκατοικίας και του απανταει εκείνη.
Παρακαλώ;
Δεν πιστεύω της λέει να με ξέχασες, έκανα λάθη το ξέρω και θέλω να σου εξηγήσω, σε αγαπάω πολύ και είσαι όλος μου ο κόσμος.
Κανένας πλέον κόσμος δεν χωράει στον δικό μου, τόσους μήνες έγραφα λέξεις και σταματούσα στο φ του είπε, ξέρεις γιατί;
Δεν καταλαβαίνω τι μου λες, είσαι καλά της είπε.
Πολύ καλά είμαι απάντησε εκείνη, από τότε που πέρασα στο επόμενο γράμμα.
Συγγνώμη της είπε με τρεμάμενη φωνή, δωσε μου μια ευκαιρία να σου αποδείξω ότι έκανα λάθος.
Λυπάμαι του είπε.
Πήρε τον δρόμο της επιστροφής δίχως σκέψεις, άδειος από συναισθήματα.
Εκείνη σκούπισε τα μάτια της και πήγε να αλλάξει την μικρούλα της που παραπονιόταν μυξοκλαίγοντας…
