Γράφει η Ηρώ Αναστασίου.
Είναι κάποιες γυναίκες που η φύση τις έκανε γυναίκες και τόλμησαν και κέρδισαν επάξια τον τίτλο.
Γιατί είναι τίτλος να είσαι γυναίκα, μάνα, αδερφή, φίλη, ερωμένη, εργαζόμενη, πολεμίστρια, πολυπράγμων, νοσοκόμα, κόρη.
Γιατί πίσω από καθετί που κάνει κρύβει λίγο απ’ τον εαυτό της, λίγο απ’το πνεύμα της, λίγο απ’την ψυχή της, λίγο απ’την αγάπη της, λίγο απ’τον πόνο της, λίγο απ’το λίγο της, λίγο απ’το πολύ της.
Γιατί αν θέλει είναι λίγο απ’όλα και πολύ από ψυχή.
Γιατί η ψυχή της δεν δαμάστηκε στα εύκολα, κολύμπησε σε βαθιά νερά για να μάθει να κολυμπάει.
Γιατί έμαθε πότε να είναι άγγελος και πότε διάολος.
Γυναίκα, πίσω από κάθε τι που γεννιέται, πίσω από κάθε ομορφιά που ανασαίνει.
Γυναίκα, που δίνει, που αγαπάει, που προστατεύει, που συγχωρεί, που δεν το βάζει ποτέ κάτω.
Γυναίκα που βαράει γροθιά στο μαχαίρι αν χρειαστεί.
Γυναίκα που επιλέγει τα βήματά της, την συμπεριφορά της, τους ανθρώπους της, τον κόσμο της και ξέρει να τα τιμάει όλα.
Γιατί είναι και κάποιες γυναίκες που αυτό το “και” το έχουν έμφυτο και το υποστηρίζουν σ’όλη τους την ζωή.
Κι αν δεν κατάλαβες πως ένα “και” κάνει την διαφορά, τότε δεν την έχεις συναντήσει.
Γιατί είναι “και” κάποιες γυναίκες που αν τις γνωρίσεις, δεν θα τις ξεχάσεις ποτέ!
