Γράφει η Ελένη Τσακίρη
Χρειάζεται ο έρωτας γιορτές και επετείους;
Μια γιορτή είναι από μόνος του.
Μια γιορτή δυαδική, δίχως πλαίσια και λογική.
Φοβάται τα πλαίσια, τον ταλαιπωρούν, τον αλλάζουν, τον αποδυναμώνουν.
Το μόνο που χρειάζεται είναι ελευθερία και θέλω στο έπακρο.
Δεν υπακούει σε μη, πρέπει και φραγες .
Κυλά σαν ορμητικό νερό ποταμού που δυναμώνει, για να καταλήξει στην απέραντη θάλασσα της αγάπης.
Σε θέλω.
Αυτές είναι οι δυό λέξεις που δεν κουράζεσαι ποτέ να ψιθυριζεις, να φωνάζεις, να κραυγαζεις, άλλοτε γελώντας και άλλοτε κλαίγοντας.
Και αυτό το σε θέλω περικλείει τα πάντα..
Σε θέλω εδώ δίπλα μου, μαζί μου, παντού και πάντα.
Σε θέλω όπως είσαι ,με τις συννεφιες, τις βροχές και τους ηλιους σου.
Σε θέλω ακόμη κι όταν σε διώχνω μακριά είτε από φόβο, είτε γιατί με έχεις πληγώσει.
Σε θέλω γιατί ομορφαίνεις τις μέρες μου και τις νύχτες μου.
Σε θέλω γιατί μαζί σου μπορώ να καταφέρω τα παντα.
Σε θέλω γιατί καταλαβαίνεις και τα λόγια μου και τις σιωπές μου.
Σε θέλω γιατί είσαι η δύναμη μου σε όλες τις δυσκολίες.
Σε θέλω γιατί είσαι ΕΣΥ !!
Υπάρχει άραγε στιγμή που δεν σε θέλω ;
Ψάχνω ..αλλά ακόμη δεν έχω βρει…
