Γράφει ο Κλαύδιος Πρίφτης
Έζησα να δω τον εαυτό μου, να σε αγαπάει με όλη την δύναμη που είχα. Και λέω είχα!
Έζησα για να ζήσω το πιο αγνό συναίσθημα, όταν εκείνο είναι αληθινό.
Κι όταν είναι αληθινό είναι ότι πιο αγνό.
Έζησα δίπλα σου την απόλυτη δόξα. Έστω και για λίγο.
Άλλωστε η δόξα δεν διαρκεί πολύ. Κι ο χρόνος για μένα, σταμάτησε όταν έφυγες.
Κι έφυγες απότομα, σαν όνειρο που διακόπτεται βίαια από ανάγκη.
Δεν έχει σημασία πλέον γιατί έφυγες. Η γη θα συνεχίσει να γυρίζει. Κι όσο η γη θα γυρίζει, με εμένα πάνω της, θα υπάρχει και ο απόλυτος έρωτας.
Κι όσο θα υπάρχω, ρωτήστε με… Το Έζησα! Με όλες τις υπερβολές του.
Έστω και για λίγο! Το Έζησα. Δεν μπορώ να φανταστώ την ζωή μου χωρίς αυτό. Ναι τελείωσε!
Αλλά δεν θα ήθελα να ζήσω χωρίς αυτό. Ρωτήστε με.
Δεν αρνούμαι τον πόνο του χωρισμού. Και τέτοιος πόνος δεν έχει ανακούφιση.
Ναι! Ξεψυχησα! Το οξυγόνο πλέον δεν επαρκεί για μένα. Τα υπέροχα φαγητά, σαν ζωγραφιές.
Ελκυστικές μα δίχως γεύση. Πιθανόν να σκάσω από θλίψη, ή από αντίδραση στην οργή.
Οργή που επιφέρει η θλίψη. Ούτε αυτά αρνούμαι!
Παρ όλα αυτά, χίλιες φορές να ζούσα, τις ίδιες επιλογές θα έκανα! Θαύμα ο έρωτας φίλοι μου.
Δεν χωράει σε μοτιβα. Δεν ορίζεται από κομψες λέξεις. Ούτε με μαθηματικους τύπους αποδυκνυεται.
Και είναι και η λογική που εδώ τραβάει τα μαλλιά της. Πλέον μπορώ να πω, ότι Έζησα τα πάντα.
Ρωτήστε με και θα σας πω, μια μικρή ιστορία γεμάτη πάθος, γεμάτη αγάπη, με πολλή αγάπη…
