Γράφει η Άντρη Φλουρέντζου
Η ισχυρότερη επικοινωνία είναι εκείνη των ματιών, εκεί που κάθε λέξη είναι περιττή και αναπτύσσεται ένας διάλογος μόνο με ματιές. Μάθε να ερμηνεύεις τις ματίες. Να παίρνεις τα μηνύματα που σου στέλνουν. Να παρατηρείς. Να παρατηρείς την πρώτη ματιά. Την πρώτη αθώα ματιά. Την φευγαλαία ματιά. Την έντονη ματιά.
Ούτε το χρώμα, ούτε το σχήμα, ούτε το μέγεθος. Μόνο το βλέμμα.
Το βλέμμα κάνει θόρυβο. Κάνει σαματά. Αν είναι το σωστό βλέμμα σε κάνει να φλέγεσαι. Πες το χημεία, πες το ένστικτο αλλά το ξέρω… φλέγεσαι!
Τον καταλαβαίνεις και σε καταλαβαίνει από τα μάτια. Κοιτάζετε ο ένας τον άλλο και ανεβαίνουν οι παλμοί. Τα λέτε όλα χωρίς να πείτε τίποτα.
Βλέμματα που ζηλεύουν και οι καλύτεροι συνομιλητές.
Το βλέμμα του προς εσένα.
Το βλέμμα σου προς αυτόν.
Βλέμματα γεμάτα πόθους και ανείπωτα λόγια. Και τότε… την πατάτε. Τα σώματα παίρνουν φωτιά και η καρδιά ανοίγει φτερά! Και όλο αυτό σου στοιχειώνει τα όνειρα και την καθημερινότητα.
Βλέμμα που δεν μπορείς να του αντισταθείς. Βλέμμα που κάνει το εγκεφαλικό σου σύστημα να βγαίνει εκτος λειτουργίας. Βλέμμα που παραλύει τις αισθήσεις.
Ένα βλέμμα που νιώθεις σαν να το ξέρεις χρόνια. Ένα βλέμμα που σε κάνει να νιώθεις οικεία. Ένα βλέμμα που με τρόπο μαγικό θα σε κάνει να αφεθείς. Ένα βλέμμα που διώχνει κάθε φόβο, κάθε ντροπή και κάθε ανασφάλεια. Ένα βλέμμα που σε αγκαλιάζει. Ένα βλέμμα που σε κάνει να διαγράφεις το υπόλοιπο σκηνικό. Στο οπτικό σου πεδίο δυο μάτια. Δυο μάτια που κοιτάνε μέσα σου.
Και το ξέρεις. Το ξέρεις από την πρώτη στιγμή. Σε εκείνη την πρώτη αθώα ματιά, σε εκείνο το πρώτο δευτερόλεπτο που άγγιξε το βλέμμα σου, σε εκείνη την πρώτη τριβή των ματιών, σε εκείνη την χειραψία κλείσατε την σιωπηρή σας συμφωνία.
‘’Θα μπλέξουμε!’’
Μπλέξιμο χεριών, μπλέξιμο ψυχών.
Και το ξέρεις, γιατί το είπε και ο Αλ Πατσίνο στην ταινία Scarface. ‘’The eyes, Chico. They never lies.’’
