Γράφει η Γεώρα
Και χωρίζουν οι άνθρωποι. Και κάποιες φορές δεν βγάζει κανένα νόημα το γιατί χωρίζουν.
Απομακρύνονται. Τους “τρώει” η σιωπή. Τους “τρώνε” οι φοβίες και τα παλιά τους τραύματα. Και πληγώνουν όσους αγάπη θέλουν να τους δώσουν. Και αμύνονται σε κάθε αγκαλιά. Γίνονται εριστικοί, παύουν να φιλούν, λείπει η παρουσία τους από τις μέρες.
Και όσες συζητήσεις είχαν γίνει, μοιάζουν άσκοπες.
Και χωρίζουν οι άνθρωποι και κάποιες φορές όταν τους ρωτάς «γιατί;» σου απαντούν κάτι φτηνές δικαιολογίες ή χαμηλώνουν το βλέμμα.
Και τόσα χαμόγελα, τόσες στιγμές ξεθωριάζουν. Και μένουν μόνο κάτι ηχητικά να παίζουν σε επανάληψη, όσο η καρδιά αντέχει και το μυαλό επιτρέπει, να ακούγεται εκείνη η τελευταία καληνύχτα, πριν το μεγάλο φινάλε!
