Γράφει ο Γιώργος Καραγεώργος
Υπάρχουν γυναίκες που λες, που ντρέπεσαι που πέρασαν από την ζωή σου, και γυναίκες που ντρέπεσαι που δεν πέρασαν.
Υπάρχουν γυναίκες που μετανιώνεις που τις πήρες αγκαλιά, και γυναίκες που μετανιώνεις που δεν τις αγκάλιασες περισσότερο.
Υπάρχουν γυναίκες που σε φίλησαν κι ακόμη πλένεσαι για να φύγουν από πάνω σου, και γυναίκες που δεν θες να πλυθείς για να μην σου φύγει η αύρα τους.
Υπάρχουνε γυναίκες φίλε, που πασαλείβονται με μέικαπ και πατσουλί για να κρύψουν την ασχημία της ψυχής τους, και γυναίκες που δεν κρύβεται με τίποτα η μοσχοβολιά τους, που δεν χρειάζονται μέικαπ και πατσουλιά, που η ψυχή τους αναβλύζει και μοσχοβολάει αφόρητα.
Υπάρχουν γυναίκες βδέλλες αδερφέ, που ζουν μόνο από το αίμα σου, και γυναίκες που θα έδιναν το αίμα τους για σένα.
Υπάρχουν γυναίκες που το ντροπιάζουνε το φύλο τους, και γυναίκες που τιμούν το κάθε γράμμα της λέξης γυναίκα.
Υπάρχουνε σου λέω γυναίκες, που δεν θα έπρεπε να γεννηθούν, και γυναίκες ευλογημένες, που γεννήθηκαν μόνο για ετούτο τον σκοπό…για πιο σκοπό; Μα φυσικά για να υπάρχουνε οι γυναίκες!
Κι αυτά που σου λέω αδερφέ, δεν είναι θεωρίες, είναι η αλήθεια κι έχω γνωρίσει κι απ΄ τις πρώτες και ΓΥΝΑΙΚΕΣ…
