Γράφει η Μαρία Αρφαρά
Πολλές φορές η σιωπή μιλάει πιο δυνατά από κάθε λέξη. Τις περισσότερες φορές, η κραυγή που αφήνει η σιωπή είναι εκκωφαντική σε σημείο που μας πονά περισσότερο από οποιαδήποτε σκληρή λέξη.
Στις ερωτικές σχέσεις, η σιωπή τις περισσότερες περιπτώσεις ερμηνεύεται ως «κουράστηκα», «δεν θέλω να προσπαθήσω», «αποζητώ την ηρεμία μου». Κι αυτό γιατί , φωνάζει αυτός που θέλει να σώσει κάτι. Είναι τόσο πολύ πληγωμένος , νιώθει την αδικία να τον πλημμυρίζει και ξεσπά με φωνές, λόγια προσβλητικά γιατί αγαπάει και βλέποντας την αδιάφορη πλευρά του άλλου , χάνει τον έλεγχο. Αντίθετα, αυτός που δεν έχει πρόθεση να συνεχίσει, αδιαφορεί και συνεπώς σιωπά.
Όσο αφορά τις φιλικές σχέσεις που βασίζονται στην εκτίμηση, η σιωπή του ενός, δηλώνει πόνο, απελπισία και γενικά ουρλιάζει ”δεν είμαι καλά”. Αυτό προκαλεί την ανησυχία του άλλου, ο οποίος τον αναζητά για να βεβαιωθεί ότι ο φίλος/η του είναι καλά.
Στις συγγενικές σχέσεις, συνήθως η σιωπή, δηλώνει θυμό ο οποίος δημιουργεί ένα τοίχος ανάμεσα στα δύο, τρία ή και περισσότερα άτομα που ενεπλάκησαν στο εκάστοτε περιστατικό.
Στο εργασιακό περιβάλλον, η ερμηνεία της σιωπής ποικίλει ανάλογα με τη θέση του εργαζόμενου, αν δηλαδή είναι σε θέση εξουσίας ή όχι. Η σιωπή από τον προϊστάμενο σε εργαζόμενο, συνήθως σημαίνει απαξίωση ή στρατηγική, από εργαζόμενο σε προϊστάμενο σημαίνει αποφυγή συγκρούσεων, σεβασμό προς τους ανώτερους, φόβο απόλυσης, ενώ η σιωπή που προέρχεται από τα άτομα που διατηρούν ίδια θέση δηλώνει αντιπάθεια ή έλλειψη επικοινωνίας.
Γι’ αυτό, μην υποτιμάς τη σιωπή. Να την προσέχεις, γιατί ό,τι δε λέγεται…… πολλές φορές φωνάζει πιο δυνατά από ό,τι αντέχεις.
