Γράφει Γεώρα
Τι να σου πω και εσένα που με πρόδωσες με τέτοια ευκολία.
Τι να σου πω και εσένα που δεν σεβάστηκες την κάθε ευκαιρία που σου έδωσα.
Τι να σου πω και εσένα που με ρήμαξες, με γονάτισες επειδή σε αγαπούσα.
Τι να σου πω, που ούτε να σε μισήσω δεν μπορώ, γιατί δεν θέλω στην πραγματικότητα τόση αξία να σου δώσω. Και σε πίστευα. Και ύστερα ήθελα να σε πιστεύω. Και έπειτα με απογοήτευες. Σταθερά!
Ποτέ δε θέλησες έστω για μια στιγμή να προσπαθήσεις. Και κάθομαι και σκέφτομαι, πως αν έκανες την ελάχιστη προσπάθεια για εκείνο το μαζί από την τόση προσπάθεια που έκανες για να με απογοητεύεις συνεχώς, ίσως και να τα καταφέρναμε.
Και θα σου πω μονάχα αυτό, πως δεν με άξιζες!
Δεν άξιζες τίποτα από όσα σου έδωσα, δεν άξιζες ούτε ένα λεπτό. Γιατί με κέρασες απλόχερα ψέμα και στεναχώρια και αυτό δεν μπορώ να το δεχτώ.
