Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου
Μην φοβάσαι να κάνεις την επανεκκίνηση μέσα σου. Κι ας μην μείνει τίποτα όρθιο. Κάποιες φορές, το να διαλύσεις τα πάντα είναι ο μόνος δρόμος για να σώσεις τον εαυτό σου.
Δεν γεννήθηκες για να ζεις σε ερείπια, ούτε για να περπατάς ανάμεσα σε συντρίμμια. Κουράστηκες να στηρίζεις ό,τι καταρρέει, να βάζεις πρόχειρα επιδέσμους στις πληγές σου, να προσποιείσαι πως όλα είναι καλά. Μα δεν είναι. Και το ξέρεις.
Η επανεκκίνηση είναι η πιο βίαιη μορφή αλήθειας που μπορείς να δώσεις στον εαυτό σου. Δεν είναι απλώς μια αλλαγή. Είναι το θάρρος να πατήσεις το κουμπί και να αφήσεις τα πάντα να γίνουν σκόνη. Γιατί μόνο από το μηδέν μπορείς να ξαναχτίσεις κάτι αληθινό.
Θα πονέσεις. Θα νιώσεις το κενό να σε ρουφάει, να σε πνίγει. Αλλά μέσα από αυτό το κενό, θα ξαναγεννηθείς. Ολόκληρος. Όχι μισός, όχι συμβιβασμένος. Και δεν πειράζει αν χρειαστεί να αφήσεις πίσω σου ανθρώπους, καταστάσεις ή ακόμη και κομμάτια του εαυτού σου που κάποτε πίστευες πως είναι απαραίτητα.
Αν πρέπει να καεί το παλιό, ας καεί. Γιατί μόνο μέσα από τη φωτιά ξεκαθαρίζει η αλήθεια. Κι αν δεν μείνει τίποτα όρθιο, μην φοβάσαι. Είσαι εσύ αυτός που θα χτίσει ξανά. Και αυτή τη φορά, θα είναι όπως το θες. Όχι όπως το άντεξες.
