Γράφει η Θεανώ Διολή.
Θέλω,
ξέρεις τι θέλω;
Θέλω!
Θέλω να με κοιτάς και να ζαλίζεται το βλέμμα σου στη δίνη του έρωτα μου!
Θέλω τα χείλη σου επάνω στα δικά μου να κολλάς, ανήμπορος να τα απομακρύνεις!
Θέλω την ανάσα σου με τη δικιά μου να μπερδεύεις, να νιώθεις πως θα σβήσεις αν αποτραβηχτώ και χάσεις το οξυγόνο!
Θέλω!
Θέλω το δέρμα μου να ντύνεται τη μυρωδιά σου.
Θέλω το χάδι μου να σβήνει στο άγγιγμά σου.
Θέλω η γεύση μου τη γεύση σου να έχει.
Θέλω τα μάτια μου τη δική σου εικόνα να έχουν μόνο.
Θέλω στ΄ αυτιά σου οι λέξεις μου να σπάνε, φωνήεντα διάσπαρτα, ξεστρατισμένοι φθόγγοι.
Θέλω!
Θέλω τον έλεγχο απ’ τα χάδια σου να χάνεις επάνω στο παραδομένο μου κορμί.
Θέλω τις εκρήξεις από τα εγκεφαλικά σου κύτταρα να ακούω καθώς θα προσπαθείς εγκλωβισμένος μέσα μου να μείνεις!
Θέλω να νιώθω δικούς μου τους σφυγμούς σου, διέξοδο σαν βρίσκεις από το λαβύρινθο της ηδονής μου.
Θέλω!
Θέλω οι σκέψεις μου μες το μυαλό σου να γίνονται κομμάτια.
Θέλω τα δευτερόλεπτά σου δική μου αιωνιότητα να είναι.
Θέλω το «είναι» σου στο «είμαι» μου να μπαίνει.
Θέλω!
Θέλω να φεύγεις από δίπλα μου μα όχι από εμένα.
Θέλω το χάδι από τον άνεμο χάδι μου να το νιώθεις και τη σταγόνα της βροχής φιλί μου να την έχεις.
Θέλω να ψάχνεις να με βρεις ότι κι αν κάνεις, όπου κι αν πας, όπου κι αν αλητεύεις.
Θέλω..
θέλω να με ζητάς ακόμα κι όταν ένα μαζί μου γίνεις.
Θέλω..
ξέρεις τι θέλω;
Ξέρεις;
LoveLetters
