Γράφει ο Αλέξανδρος Χωριανούδης.
Δεν υπάρχει τίποτα πιο ερωτεύσιμο από μια γυναίκα που ξέρει πού πατάει και πού βρίσκεται.
Που ξέρει τι θέλει, που ξέρει πώς να το πετύχει.
Μια γυναίκα δυνατή, γενναία, μαχήτρια, ώριμη.
Μια γυναίκα που είναι όμορφη με τον δικό της μοναδικό τρόπο κι όχι αντίγραφο ενός αντιγράφου.
Δεν είναι γόησσα, δεν προβάλει τίποτα. Είναι γοητευτική γιατί δεν ψάχνει την επιβεβαίωση.
Δεν υπάρχει τίποτα πιο εντυπωσιακό από μια γυναίκα ταξιδεμένη, με αλήτισσα ψυχή και ανεξάρτητο πνεύμα.
Που δεν ορίζεται από γύρω της αλλά γίνεται μέτρο σύγκρισης όλων των άλλων, χωρίς ποτέ να μπορεί να συγκριθεί εκείνη.
Κι η ίδια αυτή γυναίκα, να κουρνιάζει στα χέρια σου και να γίνεται ένα κοριτσάκι που μόνο εσύ επιτρέπει να το δεις.
Ένα πλάσμα που ξέρει να ισορροπεί ανάμεσα στο πιο ερωτικό θηλυκό και το πιο αθώο κοριτσάκι.
Κι όλο αυτό να το βλέπεις να εξελίσσεται μέσα στα χέρια σου.
Μέσα στην αγκαλιά σου.
Στο μόνο μέρος που δεν χρειάζεται ποτέ να είναι μαχήτρια.
Αυτή η γυναίκα αξίζει.
Αξίζει την αναμονή, το χρόνο που χρειάζεται, το χώρο που σου ζητάει, γιατί ξέρεις ότι όταν σου παραδοθεί, θα είναι η αλήθεια της.
Αξίζει την επιμονή, το πείσμα, την μάχη που δίνεις για εκείνη.
Σου δίνει όλους τους λόγους να τα παρατήσεις και να φύγεις, αλλά αρκεί ένα της βλέμμα και μόνο για να ξέρεις ότι η μόνη σου επιλογή, είναι το να μείνεις!
Δεν είναι εύκολη. Δεν αφήνεται, μόνο κερδίζεται.
Κι αυτό το παιχνίδι, ΘΕΣ να το κερδίσεις φίλε.
Για εκείνη. Για εσένα.
