Γράφει η Βάσω Θεοδωρίδου
Δύο άνθρωποι που από την πρώτη στιγμή κατάλαβαν πόσο ταιριάζουν οι ενέργειες τους.
Δεν ήταν έρωτας αυτό που ένιωθαν. Ήταν επικοινωνία, έλξη.
Με έναν περίεργο τρόπο ένιωθαν σαν να γνωρίζονταν από καιρό. Ο ένας καταλάβαινε το χιούμορ του άλλου. Ο ένας καταλάβαινε τη σκέψη του άλλου. Έτσι απλά! Χωρίς κεραυνοβόλο έρωτα, χωρίς τρέλα, αυτοί οι δύο ένιωθαν έλξη. Ένιωθαν οικειότητα.
Δεν είχαν λόγο να ντρέπονται για κάτι, ούτε να φοβούνται. Περνούσαν καλά! Από την πρώτη στιγμή. Γελούσαν όταν ήταν μαζί. Δεν φθείρονταν από καυγάδες και ζήλιες. Ήταν ελεύθεροι μαζί.
Χωρίς την ταμπέλα “σχέση” πορεύονταν μαζί στο ταξίδι που λέγεται ζωή. Χαρούμενοι και ξέγνοιαστοι.
Γιατί όλα βασίζονταν στην επικοινωνία. Στην αμοιβαία εκτίμηση και στο σεβασμό. Γιατί ήξεραν ότι μαζί μπορούσαν να λένε τα πάντα και ο άλλος θα καταλάβαινε. Γιατί δεν άκουγαν απλά για να απαντήσουν,αλλά για να βοηθήσουν αληθινά.
Γιατί δεν ήταν μαζί για να συμπληρώνει ο ένας τον άλλον. Ήταν δύο ολόκληροι άνθρωποι, δύο ολόκληρες προσωπικότητες και ψυχές που μοιράζονταν τη ζωή τους μαζί.
