Γράφει η Βαμβουνάκη Άρτεμις
Γέλα ψυχή μου ,για εκείνους που σε μάτωσαν στο παρελθόν , για τις αόρατες ουλές και τα σημάδια που σου άφησαν γιατί αυτά σε μετέτρεψαν σε αυτό που είσαι σήμερα, σε εκείνο το άγριο λιοντάρι που χεις κρυμμένο βαθιά στα σωθικά σου.
Χαμογέλα, για εκείνους που πέρασαν από τη ζωή σου σαν αρπακτικά , σε λεηλάτησαν πήραν τα τρόπαια σου και εξαφανίστηκαν γιατί εκείνοι δεν στεριώνουν πουθενά και είναι αχόρταγα όντα.Μην τους κρατάς κακία, χαμογέλα μονάχα γιατί είσαι άνθρωπος ξεχωριστός και δε μοιάζεις εσύ με εκείνους του σωρού γιατί πήρες το μαθημά σου και τώρα ξέρεις.
Γέλα ,για όσους σου γλύκαναν τις πίκρες σου με το πέρασμά τους, σε κέρασαν γλυκόπιοτο μπρούσκο κρασί με μυρωδιές που αναβλύζουν μέσα από τη καρδιά τους. Σου άνοιξαν το δρόμο τους και σε περίμεναν καρτερικά και ευλαβικά να τους ακολουθήσεις δειλά, δειλά.Να συνοιδηπορήσετε με χαμόγελα , γλυκιές ματιές και αληθινές αγκαλιές.
Να γελάς ψυχή μου για να ξορκίζεις κάθε κακό. Για να απομακρύνεις τη γκρίνια και τη μιζέρια.
Χαμογέλα για ότι σε δίδαξε η μοίρα , γέλα που έμαθες να προσπερνάς και να σηκώνεσαι από κακοτοπιές και αόρατες παγίδες.Να τσακίζεσαι και να ανασταίνεσαι , να σηκώνεσαι με ψηλά το κεφάλι και καθάρια τη ψυχή.
Να γελάς , να χαμογελάς ψυχή μου έτσι για να ξορκίζεις το κακό, να γίνεσαι αερικό και γενναίος ταξιδευτής της ζωής.
