Γράφει η Αλεξάνδρα Φαρμάκη
Δεν είναι τέλεια. Κάνει λάθη, ζηλεύει, φοβάται, έχει ανασφάλειες και η εμπιστοσύνη της δεν χαρίζεται πια με το καλημέρα. Υπάρχουν μέρες που κλείνεται, άλλες που νευριάζει περισσότερο απ’ όσο πρέπει και κάποιες που χρειάζεται να ακούσει ένα «είμαι εδώ», ακόμη κι αν δεν πρόκειται ποτέ να στο ζητήσει. Δεν θα σου πουλήσει την καλύτερη εκδοχή της για να την επιλέξεις. Θα πάρεις όλο το πακέτο. Και τα ωραία και τα δύσκολα. Τα υπόλοιπα είναι διαφήμιση.
Αν όμως αυτή η γυναίκα σου πει «σ’ αγαπώ», πάρ’ το στα σοβαρά. Δεν πετάει αυτές τις λέξεις για να γεμίσει κενά, να εξασφαλίσει παρουσία ή να κρατήσει κάποιον διαθέσιμο. Αν σε βάλει στη ζωή της, θα σε βάλει κανονικά. Θα νοιαστεί, θα είναι εκεί, θα προσπαθήσει όταν τα πράγματα στραβώσουν. Δεν θα ψάχνει τον επόμενο ενώ είναι μαζί σου και δεν θα κρατάει εναλλακτικές στην άκρη για ώρα ανάγκης.
Μην κάνεις όμως το λάθος να θεωρήσεις την αφοσίωσή της αδυναμία. Επειδή δίνει, δεν σημαίνει ότι μπορείς μόνο να παίρνεις. Επειδή συγχωρεί, δεν σημαίνει ότι ξεχνά. Κι επειδή έμεινε μία φορά παραπάνω, δεν σημαίνει ότι θα μένει για πάντα. Μην την αφήσεις να κουβαλάει μόνη της μια σχέση για δύο και μετά απορήσεις όταν μια μέρα σταματήσει να προσπαθεί.
Δεν χρειάζεται να την αγαπήσεις τέλεια. Χρειάζεται να την αγαπήσεις καθαρά. Χωρίς παιχνίδια, εξαφανίσεις και μισές κουβέντες. Να μη χρειάζεται κάθε βράδυ να κάνει μαθηματικά με τα μηνύματά σου για να καταλάβει αν εξακολουθείς να τη θέλεις.
Γιατί αυτή η γυναίκα μπορεί να περάσει πολλά μαζί σου. Δύσκολες εποχές, αποτυχίες, στραβές, φόβους, μέρες που τίποτα δεν βγαίνει.
Ένα πράγμα δεν μπορεί.
Να αγαπάει και για τους δύο.
Γι’ αυτό, αν τη θέλεις, να τη θέλεις ολόκληρη και να φαίνεται.
Αν όχι, φύγε εγκαίρως.
Πριν αναγκαστεί να το κάνει εκείνη.
