Γράφει η Σοφία Σοφιανίδου
Νομίζω ήρθε η ώρα η “θεία Σοφία” να σου μιλήσει για το τι σημαίνει «άντρας», γιατί έχεις την εντύπωση πως επειδή κρέμεται κάτι εκεί ανάμεσα στα πόδια σου, σε κάνει και άντρα αυτόματα.
Άντρας, λοιπόν, είναι αυτός που ξέρει να αναλαμβάνει τις ευθύνες του. Είναι αυτός που αναγνωρίζει τα λάθη του, που νοιάζεται για την ασφάλεια των δικών του ανθρώπων. Που ακόμη και το χειρότερο κακό να του έχει κάνει μια γυναίκα, δε θα τον ακούσεις ποτέ να την κατηγορεί δεξιά και αριστερά. Κι αν δεν του έχει κάνει κάποιο κακό, αλλά αντίθετα απλώς χώρισαν οι δρόμοι τους, θα τον ακούσεις να λέει και καλά λόγια.
Άντρας είναι αυτός που δεν παραποιεί την αλήθεια!
Άντρας είναι αυτός που ποτέ δε θα περιγράψει τις ερωτικές του περιπτύξεις σε άλλους. Γιατί δεν έχει ανάγκη να καυχηθεί για κάτι. Ξέρει ποιος είναι. Άντρας δεν είναι αυτός που πηδάει απλώς, αλλά που μπορεί να κάνει και έρωτα.
Άντρας είναι αυτός που δε χρειάζεται καμία γυναίκα για να επιβιώσει, αλλά δεν μπορεί να ζήσει χωρίς εκείνη τη μία, και θα κάνει ό,τι περνάει από το χέρι του να μην τη χάσει. Όχι με παρακαλετά και ψυχολογικούς εκβιασμούς και χειραγωγήσεις, και μηνύματα δεξιά και αριστερά σε γνωστούς και αγνώστους απλώς για να τη μειώσει, επειδή εκείνη αποφάσισε πως της είναι πάρα πολύ λίγος.
Αλλά με μπέσα, θάρρος, και αξιοπρέπεια.
Άντρας λοιπόν καρντασάκο –που λέμε εμείς οι πλεμπαίοι βορειοελλαδίτες, που δεν είμαστε αστοί-, είναι εκείνο το πλάσμα που αν χρειαστεί να μιλήσεις στη μάνα σου για αυτόν, να μην ντρέπεσαι, όπως είπε και η Μαλβίνα.
Κι εσύ, απέχεις πολύ από αυτό το είδος…
Αφιερωμένο εξαιρετικά!
