Blog

Γράφει η Στέλλα Γρηγοροπούλου

Άλλη μια χρονιά που πέρασε και όμως όλα θυμίζουν εσένα και εκείνη την πρώτη χρονιά που σε είδα για πρώτη φορά.
Πάλι οι αναμνήσεις στο μυαλό μου, πάλι οι χαρές, τα γέλια, τα κλάματα και όλα όσα μας έκαναν να νιώθουμε.
Περνάει ο καιρός, περνάει και πίσω δεν γυρίζει. Γυρίζει μόνο μέσα στο μυαλό σου για να σου θυμίσει όλες τις όμορφες ή όχι στιγμές. Εσύ όμως κρατάς όλες τις όμορφες γιατί έτσι θέλεις και έτσι πρέπει να κάνεις για να προχωρήσεις μπροστά σε μια νέα όμορφή δημιουργική χρονιά.

Η χρονιά που θα έχει μέσα, γέλια, κλάματα, χαρές και λύπες και γενικά όλα τα συναισθήματα που σε κάνουν να ζεις και να νιώθεις πως υπάρχεις.
Είπαμε, πάθη, λάθη, σωστά είναι για να τα ζούμε μέχρι τέλους, μέχρι το μεδούλι όπως έλεγε και η πολυαγαπημένη γιαγιά μου Στέλλα, να μας κάνουν δυνατούς για να μαθαίνουμε από τα σωστά μας αλλά και τα λάθη μας και να προχωράμε παρακάτω.

Γι’ αυτό γεννηθήκαμε ούτως ή άλλος. Για να ζούμε και να μαθαίνουμε μέσα από ετούτη την πολύ όμορφη ζωή. Τη ζωή που είναι γλυκιά αλλά και πικρή για να μας κάνει να μην βαριόμαστε. Πως θα ήταν διαφορετική αν ήταν κάθε ημέρα που περνούσε ίδια και η ίδια. Ίδια είναι μόνο η αγάπη μας για τους ανθρώπους μας. Για εκείνους που μας κάνουν να νιώθουμε. Για τον έναν εκείνον και τη μια εκείνη.
Τι τα θες; Αυτά μόνο δεν αλλάζουν. Τα συναισθήματά μας για τους μοναδικούς, εκλεκτούς τις καρδιάς μας. Όσες χρονιές και αν περάσουν, όσα Χριστουγεννιάτικα δέντρα και αν φτιάξουμε πάντα μαζί στο μυαλό και στην καρδιά μας θα είναι εκείνοι οι μοναδικοί που έχουμε καρφωμένοι μάσα μας.

Η ζωή μας αλλάζει γιατί έτσι θέλουμε και έτσι πρέπει. Να γίνεται καλύτερη χρονιά με τη χρονιά. Έτσι μας έχουν μάθει, έτσι έχουμε μάθει. Να γινόμαστε καλύτεροι σε ότι και αν κάνουμε, να βαδίζουμε μπροστά, να κοιτάμε μπροστά.
Ανοίγουμε τα μάτια και κοιτάμε τα καλύτερα. Μαθαίνουμε από τα χειρότερα και πάντα κρατάμε μέσα μας εκείνα που έχουμε να μας κάνουν να γελάμε και να βλέπουμε το μέλλον με εκείνο το ένα γλυκό και τεράστιο χαμόγελο. Ακόμα και για αυτούς που έχουν φύγει. Που έχουν φύγει από κοντά μας αλλά όχι από μέσα μας. Για εκείνους που δεν μπορούμε πια να κρατήσουμε από το χέρι ούτε να κοιτάξουμε στα μάτια.

Τα όνειρα μας όμως και η ψυχή μας τους κρατάει πάντα ζωντανούς. Πάντα μέσα στο μυαλό μας και σε εκείνον τον έναν ουρανό που κοιτάμε ή όχι μαζί.
Ένα είναι σίγουρο.
Μια χρονιά φεύγει και μια νέα έρχεται για να μας μάθει ακόμα κάτι παραπάνω. Για να μας φέρει ή να μας πάρει ότι είναι να έρθει ή να φύγει.

Καλώς να την δεχτούμε πάντα με ένα τεράστιο χαμόγελο και μια ζεστή αγκαλιά.
Όσο για τους εκλεκτούς της καρδιάς μας, καλώς να ορίσουν αν το θέλουν πολύ όπως και εμείς. Είμαστε εδώ να πάρουμε ότι μας κάνει και να πετάξουμε ότι δεν μας κάνει.
Υγεία και μπόλικη αγάπη που χωρίς ετούτα τα δυο δεν μπορούμε να ζήσουμε. Τα γιατρικά της καρδιάς μας!
Καλώς να ορίσεις νέε χρόνε!