Γράφει η Ιωάννα Ντρε
Ο προορισμός του ανθρώπου είναι ο γάμος. Να δημιουργήσει ο καθένας τη δική του οικογένεια και να αφήσει πίσω του απόγονους.
Κάποιοι δε θέλουν να παντρευτούν, δεκτό. Όμως υπάρχουν αρκετοί που θέλουν και πόσο μάλλον όταν περνούν τα χρόνια και έχουν χορτάσει τη ζωή του εργένη αλλά δεν βρίσκουν το κατάλληλο άτομο. Όπως και για τις γυναίκες που έχουν περάσει τα 30 και δεν έχουν παντρευτεί έχουν τη φήμη ότι κάποιο πρόβλημα θα έχουν για να μην έχουν κάνει οικογένεια σε τέτοια ηλικία και έχουν ξεμείνει ή θα ναι καμιά τελειωμένη ή καμία άπιστη ή ψεύτρα που δε μπορεί να στεριώσει με άντρα. Δε σκέφτεται όμως κανείς ότι αυτοί που μπορεί να βρεθούν στο διάβα τους να μη τους αρέσουν ή να μην έχουν κανένα κοινό μεταξύ τους.
Δεν είναι καθόλου εύκολο πράγμα να βρεις κάποιον να ταιριάξεις. Όχι σε όλα, το απόλυτο δε το βρίσκεις πουθενά, εδώ δεν κάνουμε με τα ρούχα μας κάποιες φορές θα κάνουμε με άλλον άνθρωπό;
Πρέπει όμως να αντιπροσωπεύει τα βασικά θεμελιώδη στοιχεία κατά τα θέλω σου. Σε εμφάνιση που παίζει τον πρωταρχικό ρόλο σε μια γνωριμία και σε χαρακτήρα. Σίγουρα θα υπάρχουν διαφωνίες, τσακωμοί και συγκρούσεις στην πορεία, όμως εκεί συμβιβάζεται είτε ο ένας είτε ο άλλος αναλόγως και ποιος φταίει ή ποιος έχει δίκιο κάθε φορά. Μια σχέση για να διατηρηθεί στο χρόνο χρειάζεται καθημερινός αγώνας και προσπάθεια και από τους δύο. Επικοινωνία συχνή. Όμως για να γίνει αυτό πρέπει καταρχάς να θέλουν και οι δυο να κάνουν σχέση και κει μπορεί να βρούμε τις πρώτες διαφωνίες που ο ένας μόνο να θέλει και ο άλλος να σκέφτεται λίγο τα οικονομικά, λίγο τις δεσμεύσεις, λίγο το ότι μπορεί να μην είναι πιστός, λίγο τις υποχρεώσεις σε ένα δεσμό και προτιμούν να μην δεσμευτούν και να περνάνε καλά. Πως λοιπόν να βρεθεί η χρυσή κοινή τομή.
Εξάλλου το να κάνει σχέση κάποιος ή να παντρεύεται με κάποιον που δεν του αρέσει ή από συμφέρον ή για να καλύψει τη μοναξιά του ή απλά να χει τον τίτλο του δεσμευμένου και να μη νιώθει ολοκληρωμένος δεν είναι κατόρθωμα. Κοροϊδεύει τον εαυτό του και έτσι δε θα είναι ποτέ ευτυχισμένος ο ίδιος και θα νιώθει συνεχώς κενά. Θα είναι αναγκασμένος να ζει κάπου που θα είναι υποχρεωμένος να κάνει πράγματα χωρίς να του βγαίνουν.
Γιατί να φθείρει κάποιος έτσι την καρδιά του και την ψυχολογία του.
Γι αυτό λοιπόν ας κοιτάξει ο καθένας τα θέλω του και να είναι συνειδητοποιημένος για το τι θέλει να κάνει στη ζωή του και να μην παίρνει στο λαιμό του αθώες καρδίες παρουσιάζοντας ή κάνοντας κάτι το όποιο δε θέλει αλλά πρέπει είτε για το καπρίτσιο του είτε για το τι θα πει η κοινωνία.
Η κοινωνία δε θα φορέσει τα παπούτσια σου για να βιώσει ότι θα περνάς. Η κοινωνία ούτως η άλλως πάντα θα έχει κάτι να λέει ότι και να κάνεις.
