Πήλιο. Το βουνό των Κενταύρων. Το βουνό της καταπράσινης ηρεμίας, που μόνο τα τριζόνια διασπούν ρυθμικά..
Η πλούσια αγκαλιά του θρέφει τον απλωμένο Βόλο, σαν μάνα που κοιτάζει όλο στοργή και καμάρι το παιδί της..
Η πεδιάδα της Μαγνησίας, μια πολύβουη και τετραγωνισμένη – ωστόσο πανέμορφη- πόλη, και ο ορεινός όγκος από πάνω της, μια κοσμηματοθήκη, γεμάτη μικρά, μα πολύτιμα διαμαντάκια: Ανακασιά, Άνω Βόλος, Πορταριά, Μακρινίτσα, Άλλη Μεριά, Άι Γιάννης, Χορευτό..
Δεν είναι τυχαίο που το Πήλιο κατέχει την εξέχουσα θέση της ανατροφής του Αχιλλέα, του μεγαλύτερου ήρωα της ελληνικής μυθολογίας, από τον σοφό γηγενή Κένταυρο Χείρωνα.. το ρωμαλέο βραχώδες τοπίο, παντρεύεται αρμονικά με τη σοφή βελανιδιά και την πείρα της θάλασσας..
Σε αυτόν τον παράδεισο της Θεσσαλίας, συναντιούνται ο Βορράς με το Νότο, σμίγουν οι Θεσσαλονικείς με τους Αθηναίους, ξεχνώντας αμφότεροι την αφετηρία τους και τις αποπνικτικές μεγαλουπόλεις τους.
Εδώ δημιουργείται η μαγική ευκαιρία να συναντηθεί κανείς με τον άνθρωπο που ακόμα ζει μέσα του, αυτόν που δεν κατάφεραν να καταπιούν μετρό, διαδίκτυο και ρολόγια..
Πέτρινες σκεπές, παραδοσιακές γεύσεις και μικρά, γραφικά καταστήματα, μουσειακές συλλογές, κρατούν ανέπαφη τη λαογραφική καταγραφή της πηλιορείτικης ζωής, ως της εν γένει ζωής της ελληνικής ενδοχώρας.
Δε χρειάζεσαι συντροφιά για να εκδράμεις ως εδώ, ξένε.. τον εαυτό σου μόνο κοιτά να πάρεις μαζί κι ένα ζευγάρι άνετα παπούτσια.. ήρθε η ώρα να ανακαλύψεις πόσο καλή παρέα μπορείς να κάνεις με εσένα.. το δροσερό αεράκι που χαϊδεύει τις πλαγιές του Πηλίου και ένα βιβλίο, θα γίνουν οι καταλύτες της αναζήτησης που σε έφερε μέχρι εδώ..
Εισπνοή – εκπνοή και.. φρένο (εγώ θα πρότεινα χειρόφρενο) στα πάντα.
Έστω και για λίγο.
