Γράφει η Οδύσσεια
Ανήμερα του έρωτα κι εγώ λέω να μην ασχοληθούμε με τους ανεκπλήρωτους, τους παράνομους ή τους εξιδανικευμένους έρωτες.
Ούτε με εκείνους τους ρομαντικούς, τους τοξικούς και τους παράλογους.
Δε θα επικρίνουμε κανέναν έρωτα από όλους φυσικά, αφού όλοι έχουν λόγο ύπαρξης και είναι μέρος της εξέλιξης μας.
Αλλά θεωρώ αναγκαίο να μιλήσουμε για έρωτες απλούς.
Θεωρώ αναγκαίο να πούμε χρόνια πολλά στους καθημερινούς έρωτες, στους ατημέλητους σε εκείνους τους αχτένιστους τους κοινούς έρωτες.
Σε αυτούς τους έρωτες που σπάνια αναφερόμαστε και σπάνια υμνούμε.
Χρόνια πολλά λοιπόν στους έρωτες που κάθε μέρα είναι εκεί για μας.
Χρόνια πολλά στον άντρα που μας βλέπει ελκυστικές ακόμα και στα χειρότερα μας.
Χρόνια πολλά στη γυναίκα, που σκεπάζει τρυφερά τον σύντροφο της ενώ τον έχει πάρει ο ύπνος στον καναπέ.
Χρόνια πολλά στον άντρα που δεν έχει μάτια για άλλη εκτός από την αγαπημένη του.
Χρόνια πολλά στη γυναίκα, που έφερε στον κόσμο παιδιά από έρωτα.
Χρόνια πολλά στον άντρα που νοιάζεται, που ακούει, που σέβεται τη σύντροφο του.
Χρόνια πολλά στη γυναίκα που μυρίζει τα φορεμένα ρούχα του συντρόφου της, όταν εκείνος λείπει.
Χρόνια πολλά στον άντρα που δε δέχεται ποτέ κανέναν υπαινιγμό για τη σύντροφο του.
Χρόνια πολλά στη γυναίκα που μαγειρεύει με αγάπη το αγαπημένο γεύμα του άντρα της.
Χρόνια πολλά στον άντρα που δουλεύει σκληρά για να μη λείψει τίποτα στην οικογένεια του.
Χρόνια πολλά στη γυναίκα που κάνει έρωτα με τον άντρα της όπως την πρώτη φορά.
Χρόνια πολλά σε εκείνους που δεν είναι μαζί νομικά, που δε φορούν βέρες αλλά είναι εκεί συναισθηματικά, ψυχικά και σωματικά.
Χρόνια πολλά στους απανταχού ερωτευμένους αυτού του κόσμου, που δεν περιμένουν να γιορτάσουν στις 14 Φλεβάρη αλλά, γιορτάζουν κάθε μέρα!
