Γράφει η Ιωάννα Ντρε
Είναι μάταιο να βασίζεσαι στους άλλους και να περιμένεις πάντα από κάποιον το οτιδήποτε. Στα δικά σου πόδια να στηρίζεσαι και στις δικές σου δυνάμεις και όποτε και όπου φτάσεις.
Ποτέ μη πάρεις δανεικά φτερά για να πετάξεις γιατί δε θα πας εκεί που θες, αλλά και να πας θα πρέπει να γυρίσεις πίσω για να επιστρέψεις τα φτερά σε αυτόν που ανήκουν. Εσύ θα τα έχεις αλλά προσωρινά γιατί δεν παύουν να είναι ξένα.
Καμιά φορά καλώς ή κακώς την έχουμε την ανάγκη του άλλου. Είτε την παρέα του, είτε τη γνώμη του, είτε μια αγκαλιά, είτε το οτιδήποτε. Δε μπορούμε όμως όποτε χρειαζόμαστε κάποιον να τον έχουμε. Δεν είναι κτήμα μας κανένας, ούτε υποχρεωμένος να βρίσκεται δίπλα μας κανείς. Όλα από επιλογή γίνονται και σε πληγώνει όταν βλέπεις ότι δεν είσαι επιλογή αυτού που αγαπάς, όταν δεν είσαι επιλογή των δικών σου ανθρώπων, αυτούς που θεωρείς δικούς σου και τους καλείς για κάποιο λόγο κοντά σου και αυτοί είτε αδιαφορούν, είτε σε αποφεύγουν. Με δυο λόγια απλά δεν υπάρχουν. Απουσιάζουν από τη ζωή σου απλά σε μπερδεύουν οι guest εμφανίσεις που κάνουν και σε ξεγελάνε.
Μη παραμυθιάζεσαι και να μετράς τους ανθρώπους στη συνολική τους πορεία. Αν ήταν εκεί όχι όταν τους το ζήτησες αλλά και όταν τους είχες ανάγκη αλλά δε το είπες καν, το ένιωσαν και ήρθαν.
Όπως και να χει όμως φρόντισε να είσαι ένας ολοκληρωμένος άνθρωπος από μόνος σου και να μην περιμένεις την παρουσία κάποιου για να γίνεις. Γιατί δε θα βρίσκεις πάντα αυτό που σου λείπει στους ανθρώπους. Βρες τα με τον εαυτό σου και βασίσου σε σένα.
