Γράφει η Γεώρα
Βρες μου εσύ τον τρόπο και εγώ θα το κάνω. Δείξε μου εν ανάγκη πώς αφήνεις, εγκαταλείπεις αυτό που αγαπάς; Πώς γίνεται ενώ είσαι ερωτευμένος να φεύγεις εύκολα και μη επώδυνα;
Πες μου μάτια μου, πώς εύκολα θα σε ξεχάσω; Πώς να πω, πως τίποτα για σένα πια δεν νιώθω; Ποιο είναι αυτό το μαγικό φίλτρο που σε κάνει να ξε-αγαπάς από την μία μέρα στην άλλη; Κι αν έχεις την μαγική συνταγή, μπορείς να μου την πεις και σε μένα σε παρακαλώ για να τη φτιάξω.
Λες και εγώ θέλω να κολυμπάω μέσα στις αναμνήσεις. Και αυτό που λένε αληθεύει, κάποιες φορές, οι όμορφες αναμνήσεις πονάνε πιο πολύ. Ίσως γιατί λείπει το άτομο που τις βίωσες. Ίσως γιατί τότε, εκείνη τη στιγμή, με εκείνο το άτομο, η ευτυχία σε κρατούσε από το χέρι.
Τώρα όμως στο αρχικό μας θέμα, βρες μου έναν τρόπο να σε ξεχάσω, να σε ξε-αγαπήσω – δεν ξέρω καν αν υπάρχει τέτοιο ρήμα, βασικά δεν υπάρχει, ακούγεται τόσο βαρύ, σαν να ξεριζώνεις κάτι από μέσα σου και αν υπάρξει, σίγουρα κάποιος αρκετά πληγωμένος από αγάπη θα το φωνάξει και θα το φωλιάσει στον λόγο μας- τέλος πάντων, εσύ βρες μου τον εύκολο τρόπο για να σε ξεχάσω!
Δυστυχώς πάλι εγώ θα βρω τη λύση. Δεν υπάρχει εύκολος τρόπος. Δεν παύουν να μην είναι ερωτευμένοι οι άνθρωποι από τη μία μέρα στην άλλη. Θέλει χρόνο. Μόνο όσοι απλά «έπαιζαν» φεύγουν πάντα και προχωρούν με μεγάλη ευκολία. Και εγώ, έχω ακόμα αισθήματα για εσένα. Δεν μπορώ να τα «σκοτώσω» με μιας. Βάναυσο, επίσης θα σήμαινε πως ποτέ δεν ένιωσα για σένα κάτι αληθινό.
Δύσκολο πράγμα τελικά το μετά, ειδικά αν δεν είναι μαζί με το άτομο που ζούσες το τώρα. Τέλος πάντων, τώρα σε αφήνω, αν όμως βρεις τον γρήγορο τρόπο να μου πεις. Πάω τώρα να κολυμπήσω μέσα στις αναμνήσεις, μέρα την μέρα όμως φτάνω όλο και πιο κοντά στη στεριά και την μέρα που θα φτάσω, να είσαι σίγουρος πως θα μας χωρίζει μια ολόκληρη θάλασσα. Εκείνη την ημέρα, δεν σημαίνει πως θα έχω πάψει να σε αγαπώ, απλά πως μέρος της ζωής μου και ανάγκης μου δεν θα σε έχω. Πάντα θα σε νοιάζομαι, όχι όμως όπως πρώτα, γιατί θα έχω περάσω ένα σωρό κύματα για να σε αποχωριστώ και να σε διαγράψω, διότι ό,τι και αν λένε, γρήγορος και ανώδυνος αποχωρισμός αν νιώθεις δεν υπάρχει!
