Γράφει η Πράξια Αρέστη
Ήταν δεδομένο, το ότι πάλι θα με παρατούσες. Ήταν δεδομένο όσο κι αν θέλω να πιστέψω κάθε φορά ότι τα πράγματα μεταξύ μας είναι διαφορετικά.
Ακόμη κι αν ξαναρθείς είναι δεδομένο ότι θα με παρατήσεις ξανά για μια ηλίθια αφορμή. Είναι δεδομένο ότι έμμεσα με τη μαλακισμένη συμπεριφορά σου θα με διώξεις μακριά σου ή απλά θα με στείλεις στον διάολο. Έτσι απλά.
Πολύ απλά λες και κλωτσάς ένα σκουπίδι που βρέθηκε στο δρόμο σου. Χωρίς καν να δώσεις ευκαιρία για μια κουβέντα που σίγουρα θα σε έκανε να δεις την αλήθεια. Να δεις που φταις κι εσύ. να δεις ότι τίποτα δεν γίνεται εσκεμμένα και κανείς δεν έχει όρεξη να κάθεται να πληγώνει εσένα, πόσο μάλλον εγώ.
Που σου δίνω τη μία ευκαιρία μετά την άλλη να γίνεις περισσότερο άνθρωπος και λιγότερο εγωιστής. Για να είσαι κι εσύ καλά μέσα σου. Να φύγει από μέσα σου το μαύρο, το στρες, η καχυποψία, η παράνοια.
Ό,τι κι αν κάνεις δεν μπορείς να κρατήσεις έναν πολύ εγωιστή άνδρα. Πάντα θα πληγώνεται ο εγωισμός του, ακόμη κι αν δεν κάνεις τίποτα. Ακόμη κι αν απλά ρίξεις ένα στραβό βλέμμα, ακόμα κι αν απλά λες το σωστό, το λογικό, ακόμα κι αν φταίει ο ίδιος.
Και πάντα όταν πληγώνεται ο εγωισμός του θα θέλει να σε χτυπήσει ανελέητα εκεί που πονάς. Τον χάνεις αμέσως. Γίνεται ένα τέρας ντυμένο με εγωισμό, έτοιμο να σε κατασπαράξει για κάτι που νόμισε ότι έκανες για να τον πληγώσεις.
Ο εγωισμός κάνει τους ανθρώπους παρανοϊκούς. Δεν μπορείς να τα βάλεις μαζί τους, κινδυνεύει η ίδια σου η ζωή γιατί νιώθουν ότι πρέπει να σε πληγώσουν με κάθε τρόπο. Τη μία στιγμή σε αγαπάνε και την άλλη γίνονται εχθροί. Δεν ξέρουν να λύνουν τα προβλήματα, ούτε να συζητούν, ούτε να καταλαβαίνουν.
Ξέρουν μόνο να φεύγουν και να τιμωρούν. Θέλουν μόνο να ικανοποιήσουν το εγώ τους. Να κάνουν το δικό τους, να θυσιάζεσαι κάθε μέρα επειδή τους αγαπάς χωρίς φυσικά να κάνουν το ίδιο. Λες και τους χρωστάς χάρη ενώ τους δίνεις 10 και σου δίνουν 1 και αμέσως τρομάζουν, ειδικά αν αυτό το ένα είναι λίγο αίσθημα, λίγη αγάπη, κάτι καλό τελοσπάντων.
Μέσα στο καλό νιώθουν ευάλωτοι. Σηκώνουν άμυνες με αγκάθια και τσουπ μόλις τους πλησιάσεις πολύ, σε ματώνουν παντού. Θέλουν να έχουν τον έλεγχο κι όταν νιώθουν δεν έχουν τον έλεγχο. Όταν αγαπούν δεν έχουν τον έλεγχο. Νιώθουν ότι ο άλλος προσπαθεί να τους αλλάξει και γίνονται πιο μαλάκες από πριν.
Πάντα θα νιώθεις μόνη με έναν εγωιστή άνδρα. Θα σε ξεζουμίζει και μετά θα σου γυρίζει την πλάτη. Θα σε κρατάει με το ζόρι ή καθόλου. Θα είναι μια σάρκα χωρίς ψυχή. Θα σε κοιτάζει με μίσος.
Θα προσπαθεί να βρει που τον κοροϊδεύεις, που τον πληγώνεις, που τον παρακολουθείς και όλα τα κακά που μπορεί να έχει άνθρωπος θα προσπαθεί να τα βρει πάνω σου, όσα καλά κι αν κάνεις γι’ αυτόν, όσες φορές κι αν του αποδείξεις την αγάπη σου. Είναι ένας εγωισμός αχόρταγος, απολίτιστος, ανεξέλεγκτος. Δολοφόνος της αγάπης, του έρωτα, των ανθρώπων.
Δεν θέλω άλλο να αγαπάω ένα εγωισμό με λίγο άνθρωπο μέσα του. Σ’ αγαπάω αλλά δεν μου αρέσει πια. Δεν γουστάρω να με πληγώνεις άλλο. Να με φταις γι’ αυτά που στην ουσία φταις εσύ. Δεν γουστάρω να σου δίνω το σώμα μου αν δεν νιώσει κανένα χάδι και να το πετάς σαν σκουπίδι την επόμενη μέρα προληπτικά μήπως και χάσεις το πάνω χέρι, μπας και πληγωθείς.
Έχω κουραστεί από όλα αυτά τα ανώριμα καμώματα, από όλες αυτές τις άρρωστες απαιτήσεις για να νιώσεις λίγη χαρά και ικανοποίηση.
Έχω κουραστεί να μην είμαι αρκετή, να είμαι ο στόχος για εκτόνωση. Έχω κουραστεί να εξαφανίζεσαι, να με μπλοκάρεις, να με βρίζεις, να μου λες ότι εχω ψυχολογικά και να έρχεσαι ξανά μετά χωρίς συγνώμη, λες και δεν έγινε τίποτα. Λες και τόσες μέρες που εγώ τις πέρασα μόνη, πληγωμένη, παρατημένη από τη μία μέρα στην άλλη δεν είχα ψυχή.
Λες κι εγώ που φώναζα και περίμενα τουλάχιστον να τσακωθούμε κι έπαιρνα την πιο αυστηρή σου τιμωρία, τη σιωπή, την άξιζα.
Έχω κουραστεί μωρό μου κι ας αγαπάω. Δεν μου αρέσει πια αυτό που μου κάνεις. Αυτό που κάνεις στην ψυχολογία μου. Δεν θέλω να ρίξω τα τείχη σου, δε θέλω ούτε το άγγιγμά σου, ούτε το φιλί σου. Δεν θέλω να ζητώ τα αυτονόητα πια. Δεν μου αρέσει ο τρόπος που μου φέρεσαι. Χαλάλι στην επόμενη. Ας πάρει τα ψίχουλα μιας άλλης.
Εγώ τους ανθρώπους όταν είναι μαζί μου τους θέλω ολόκληρους, με λίγο εγωισμό και μεγάλη όρεξη για έρωτα.
