Γράφει η Στέλλα Γρηγοροπούλου.
Αλήθεια, δεν έχει καμία σημασία.
Η ζωή έχει τη δική της, και εσύ…
Το θέμα είναι αν θα την ακούσεις, αν θα την ακολουθήσεις.
Άστη να ακουστεί και μην κλείνεις τα αυτιά σου!
Άστη να σε πάει στα μονοπάτια της!
Έτσι κ οι άνθρωποι..
Έτσι και ο έρωτας και η αγάπη…
Σημασία έχει πόση έχει για σένα!
Σε χρώματα, αρώματα, πάθη και λάθη.
Όλα είναι μέσα! Όλα ταιριάζουν.
Ένα γίνονται!
Άφησέ την και θα δεις.
Τι σε κρατάει;
Βρες αυτό που σε κρατάει, αφού το ξέρεις!
Το ξέρεις! Όλοι το ξέρουν!
Ψάξε βαθιά,μπορείς!
Η Ζωή είναι αυτή άλλωστε και η σημασία της.
Άλλη για τον καθένα.
Μα η δική Σου, δεν είναι δική Μου. Δεν πρόκειται να γίνει…
Δεν γίνεται… τι λες;
Είναι πολύ βαθιά και άλλοτε τόσο ρηχή.
Δεν έχει σημασία. Η διαφορετικότητα Της, η δική Μου, η δική Σου είναι αυτή που μετράει.
Νιώσε! Άφησε να Σε αγγίξει!
Μα, θέλεις να σε αγγίξει! Το ξέρει, το ξέρεις!
Δεν έχεις λόγο να φοβάσαι! Εκείνη μπορεί…
Και Εσύ!
Δική σου είναι!
Είναι πολύ όμορφο το χάδι της…
Μαθαίνεις.
Δεν έχει σημασία αν συμφωνείς ή όχι με τη δική Μου, με τη τη δική Της.
Σημασία έχει μόνο η ομορφιά της, η μοναδικότητά της.
Μα είναι μοναδική!
Και η δική σου.
Άγγιξε την και εσύ και άφησε τη να μπει! Μην την διώχνεις…
Εκείνη σε αφήνει… ναι σε αφήνει…
Και μετά νιώσε την μέσα σου…
Αυτό είναι…
Θα την καταλάβεις…
Θα δεις την έκρηξή Της μέσα Σου…
Τώρα είστε ένα…
Αυτό περίμενες το ξέρεις… και εκείνη…
Δεν το άφηνες γιατί…
Δικό Σου είναι και αυτό, όπως και η μοναδικότητα!
Όλα δικά Σου είναι…
Παντού υπάρχει ο έρωτας τελικά!
Κατάλαβες;
LoveLetters
