Γράφει η Γεώρα
Μετράω εκατό καφέδες μακριά σου. Εκατό ημέρες που δεν συναντηθήκαμε να πάμε για καφέ μαζί. Δεν βγήκαμε ραντεβού!
Δεν περίμενες δέκα λεπτά παραπάνω επειδή δεν ήμουν έτοιμη, διότι ήθελα να είναι πιο όμορφες οι μπούκλες στα μαλλιά μου. Δεν στάθηκες στην πόρτα του μπάνιου, δεν έγειρες το σώμα σου σε εκείνη, δεν σταύρωσες τα χέρια σου στο στήθος, δεν με κοίταξες με βλέμμα γεμάτο τρυφερότητα!
Δεν γύρισα να σου χαμογελάσω. Δεν σε άκουσα να λες, «είσαι πανέμορφη, το ξέρεις ;» Δεν γέλασα από ευχαρίστηση στο άκουσμα σαν μικρό παιδί. Δεν κοκκίνισαν τα μάγουλά μου, από το κομπλιμέντο. Δεν κινήθηκες αργά προς το μέρος μου και δεν ήρθες να με πάρεις αγκαλιά. Οι φιγούρες μας δεν έγιναν μία στον καθρέφτη του μπάνιου. Δεν έσκυψες να με φιλήσεις τρυφερά στο λαιμό. Δεν μου σιγοψιθύρισες πως μ’ αγαπάς! Δεν είπες φεύγοντας, « άργησε όσο θέλεις, σήμερα έχω ραντεβού με την πιο όμορφη κοπέλα του κόσμου. Μπορώ να σε περιμένω χαζεύοντάς σε για ώρες!»
Μετράω εκατό ημέρες χωρίς εσένα στη ζωή μου. Και δεν ξέρω αν τις μετράς και εσύ. Αν η συνήθεια που ήμασταν ο ένας για τον άλλον, σου λείπει.
Μετράω εκατό ημέρες μακριά σου και θυμάμαι κάθε λόγο που σε ερωτεύτηκα. Και αναρωτιέμαι αν σο λείπει το άρωμά μου! Η αγκαλιά μου! Αναρωτιέμαι αν γυρίζεις το κεφάλι σου άξαφνα γιατί θεώρησες πως κάπου άκουσες τη φωνή μου.
Μετράω εκατό καφέδες χωρίς εσένα. Και όση ζάχαρη και αν βάλω μένει πικρός! Και όλο αναρωτιέμαι, πού είναι η αγάπη μου;
Μετράω εκατό μέρες δίχως εσένα. Και μου λείπεις! Και νιώθω σαν να έχω μία τρύπα στο στήθος μου. Μετράω εκατό ημέρες μακριά από εσένα αλλά γεμάτη από συναισθήματα για εσένα!
Μετράω εμένα δίχως εσένα και συνεχώς μου λείπεις!
