Γράφει ο Άγγελος Μοναχικός
Ήρθαμε στην ζωή για να πετύχουμε κάτι, πάντα στοχεύοντας στο καλύτερο με σκοπό το χαμόγελο και την υπερηφάνεια.
Είναι όμορφο να κερδίζεις την ζωή μέρα με την μέρα και να κατακτάς στιγμές κι εμπειρίες.
Κάποιοι θα έλεγαν ότι η καθημερινότητα είναι κουραστική ειδικά όταν έρχονται κι αυτές οι ανηφόρες που σου κόβουν την ανάσα, η μια δυσκολία συναντά την άλλη λες και σκόπιμα θέλουν να σε εκμηδενίσουν.
Εμείς όμως εκεί μαχητές να τα φέρουμε όλα εις πέρας.
Θα μπορούσαμε σε αυτό το σημείο να θίξουμε τον εύκολο δρόμο της ζωής τον κατηφορικό, αλλά δεν πιστεύω να είναι κι ότι καλύτερο αυτό, μου προκαλεί στην σκέψη και μόνο πόνο, στα γόνατα, στην μέση και όλα γύρω μου μοιάζουν παρελθόν και πως μετά να ξαναγυρίσεις στα φυσιολογικά για την ζωή επίπεδα;
Κανόνες ροής, μάθε να ανεβαίνεις κι αν κουραστείς πιάσε την άκρη σου και πάρε μια ανάσα, κάθε σου ανηφορικό βήμα το θεμελιώνει η υπομονή και η θέληση της κατάκτησης, αναθεωρεί εσένα και επαναπροσδιορίζει την αμέτοχη μέχρι πριν ακούσια κούρασή σου.
Συναθροιστικά ο ανήφορος θα σε γονατίσει αλλά συνάμα θα σε κάνει χρήστη υπεράνω ζωής.
Μην δοκιμάσεις κανέναν κατήφορο, μείνε στις αντιμέτωπες ευθείες σου και σπάσε κάθε ανήφορο που θα σε δοκιμάσει.
Όποιος κι αν είσαι, ότι κι αν είσαι, το αποτέλεσμα ευχαρίστησης θα είναι ο αγώνας της καθημερινότητάς σου.
Δική σου είναι η ζωή.
Δικοί σου και οι τίτλοι ιδιοκτησίας της.
Ζήσε την με υπερηφάνεια…
