Γράφει η Άρτεμις Πολυκάρπου.
Γυναίκα. Μια λέξη που την λες πολύ συχνά, μια λέξη που ταυτίζεις τον εαυτό μ’αυτήν. Αναλογίστηκες ποτέ τι σημαίνει αυτή η λέξη;
Τι βαρύτητα έχει; Πόση ουσία κρύβει; Με πόση ευλογιά είναι φορτισμένη από την φύση; Πόσα χαρίσματα κουβαλάει;
Ή μόνο ό,τι σου πλάσαραν “δήθεν” για γυναικά, το παίρνεις και το υϊοθετείς; Χωρίς να αναλογιστείς, τι είναι για σένα η λέξη γυναίκα.
Τι είναι για σένα; Σκέφτηκες ποτέ;
Όχι με βάση το τι σου πουλάνε για όφελός τους, όχι με βάση την κοινωνία σήμερα, όπου η ιερότητα αυτής της λέξης εξαλείφεται από ανούσια είδωλα και τάσεις. Κάθισε λίγο σε μια γωνιά μόνη και δες ποιος είναι ο δικός σου ο ρόλος στην κοινωνία. Έχεις ρόλο; Ή όπως φυσάει ο άνεμος σκορπίζεις μια τόσο όμορφη δύναμη; Την δύναμη της λέξης γυναικά.
Γυναίκα σημαίνει σεβασμός και το πρώτο πράγμα που πρέπει να σέβεται είναι ο εαυτός της. Μια γυναίκα που σέβεται τον εαυτό της, δεν τον ξεφτιλίζει ούτε ρίχνει επίπεδο, ο ρόλος της είναι να προσθέτει. Να προσθέτει αξία στο κάθε τι. Ο ρόλος της, ίσως ακαθόριστος, δεν χωράει εύκολα σε ταμπέλες αλλά οφείλει να είναι ουσιαστικός, αληθινός και ευσεβής! Δεν έχει τόση σημασία ποια ήσουν χθες αλλά ποια έγινες σήμερα.
Άφησες πάθη, αδυναμίες και παγίδες του μυαλού να σκουριάσουν αυτό το χάρισμα; Ναι, θέλει μεράκι και μεγάλα κότσια να μείνει άθραυστη αυτή η ευλογιά. Κάπου μέσα σου υπάρχει, οφείλεις στον εαυτό σου να γίνεσαι η καλύτερη εκδοχή σου και να το μοιράζεσαι. Μέσα στην βουή της νέας εποχής θόλωσε η ευλάβεια της λέξης γυναίκα..
Γυναίκα είναι αυτή που μέσα της κρατά ζωντανή την ποιότητα της, δεν τσαλακώνει το όραμα της, μπορεί να χάσει τον δρόμο της αλλά πάντα τον βρίσκει. Γιατί επιλεγεί πάντα να στέκεται όρθια απέναντι στις αξίες της, ματωμένα γόνατα ή μη, δεν την νοιάζει! Στέκεται και κοιτάει ψηλά τον ουρανό, γίνεται ένα μαζί του και μάχεται όπως η καρδιά της ορίζει. Μάχεται τίμια και αληθινά.
Έχει τα όπλα της.. η πονηριά της, η διαίσθησή της, όλες οι ευλογίες της ώστε να συμβάλει σ’έναν κόσμο ομορφότερο. Γουστάρει για να προσθέτει αξία, αξία σε στιγμές, σε άψυχα αντικείμενα, σε διχασμένες καρδιές.
Μια γυναίκα δεν χρησιμοποιεί ποτέ τα όπλα της για ότι είναι ασεβές και άδικο προς την ύπαρξή της και των άλλων. Δεν την χαρακτηρίζει το άρωμα που φοράει αλλά το άρωμα που θα αφήσει στην ψυχή σου.
