Γράφει η Δέσποινα Χατζάκη
Δεν είσαι ευτυχισμένη μαζί του. Φοβάσαι να το παραδεχτείς στον εαυτό σου. Δε δέχεσαι την απόρριψή του.
Κάνεις πράγματα που δεν ταιριάζουν στον χαρακτήρα σου, απλά ικανοποιούν εκείνον.
Συνήθισες να μην εκφράζεις τα συναισθήματά σου. Η εικόνα σου πια συνοδεύεται από χαμηλή αυτοπεποίθηση και ανύπαρκτη αυτοεκτίμηση.
Δέχεσαι όλες τις “αλήθειες” που σου σερβίρει. Όμως να ξέρεις στα μάτια του είσαι μια αφελής γυναίκα και ένα θύμα που εξυπηρετεί τους σκοπούς του. Νομίζει ότι μπορεί να σε χειρίζεται όπως και όποτε θέλει.
Γιατί επιτρέπεις να υποτιμά τη νοημοσύνη σου;
Νομίζω είναι ώρα να ξαναβρείς τον εαυτό σου και να απομακρυνθείς από μια αρρωστημένη συνθήκη ζωής.
Και μη μου πεις ότι σε έχει τυφλώσει ο έρωτας και ότι δεν υπάρχει ζωή χωρίς αυτόν. Ούτε τώρα ζεις απλά δεν το έχεις συνειδητοποιήσει.
Μια απόφαση είναι. Πρέπει να την πάρεις για σένα. Σφίξε τα δόντια, χτύπα τη γροθιά στο τραπέζι και κάνε επανεκκίνηση.
Στην αρχή θα νιώσεις ένα σφίξιμο στο λαιμό αλλά γρήγορα θα αναπνεύσεις ελεύθερα. Θα αυξηθεί το οξυγόνο σου.
Θα ξαναγεννηθείς.
Θα δεις.
Ακούς;
