Γράφει η Δώρα Βλαχοπούλου
Και σε έχω δίπλα μου και δε σε χορταίνω. Τα μάτια σου εκπέμπουν πάνω μου κάτι τόσο ρεαλιστικό και κάτι πάντα τόσο μαγικό.
Σε παρατηρώ με το βλέμμα μου και διαβάζω πάνω σου γραμμένα στιχάκια από το Μονόγραμμα του Ελύτη.
Λένε πως ο έρωτας μεθάει μάτια μου και μάλλον εγώ είμαι θύμα του, ένας ερωτευμένος μέθυσος.
Ποιος να το έλεγε πως στα ομορφότερα μάτια δε μετράει το χρώμα. Στο κάτω κάτω, όταν κοιτώ τα μάτια σου τι να τα κάνω τ’ άστρα.
Αν μου ζητούσαν να σε περιγράψω θα έλεγα πως είσαι οι τελευταίες ημέρες του Αυγούστου.
Εκείνες που δεν θέλεις να περάσουν με τίποτα, γιατί θα πρέπει να ξεχάσεις τη μυρωδιά της θάλασσας.
Και αν ο Αύγουστος είχε ένα άρωμα ως σήμα κατατεθέν, θα μύριζε σαν το λαιμό σου.
Δώστε μου ένα κρεβάτι και έναν Αύγουστο ξανά και εγώ ξέρω πολύ καλά να ζήσω.
