Γράφει η Ε.Ι
Όλα έγιναν ξαφνικά. Αν και με προειδοποίησες, δεν το σκέφτηκα.
Και κοίτα πέρασαν 18 υπέροχοι μήνες.
Από την αρχή σου είπα ότι είσαι η όαση μου. Στην αγκαλιά σου ένιωσα μωρό από την αγάπη και τα χάδια. Ένιωσα παιδί γιατί δέχτηκες όλες μου τις τρελές.
Και έφηβο παιδί που ένιωσε τον έρωτα με όλες του τις αισθήσεις.
Σου έχω εξομολογηθεί την αγάπη μου, έχω γεμίσει σελίδες με αυτήν, σου έχω στείλει αμέτρητα μηνύματα, σου πρόσφερα απλόχερα συναισθήματα και θα μπορούσαν να είναι αλλά τόσα γιατί τα νιώθω, τα αξίζεις και είναι αντάξια της σχέσης μας.
Και αυτό που επιδιώκω όλο αυτό τον καιρό είναι να γελάς.
Να πιστεύεις στα μάτια μου γιατί έτσι είσαι. Και να μείνουν οι στιγμές μας ανεξίτηλες στην καρδιά σου.
Σ’ ευχαριστώ για όλα όσα μου έχεις χαρίσει, για ό,τι έχω νιώσει και για ό,τι έχω ζήσει.
Κάποιος χαρακτήρισε αυτήν την σχέση επιπόλαια γιατί είναι αδιέξοδη. Άλλος απόλυτο έρωτα. Εσύ τρέλα. Εγώ απλά την χαρακτήρισα με το όνομα σου.
Είσαι αυτό που θα ήθελα να ήμουν, είσαι ό,τι ομορφότερο μου έχει συμβεί και για πάντα η τρουφίτσα μου.
Όχι, δεν σ’ αγαπάω. Σε λατρεύω. Για πάντα δικιά σου! Μην το ξεχάσεις ποτέ.
