Αγάπη μου.. άντρα μου υπέροχε, έρωτα της ζωής μου.. καρδιά μου, ψυχή της ψυχής μου..
Μας χωρίζει μιάμιση δεκαετία, με αποκαλείς μωρό.. Την ίδια ώρα γέρνω στο αυτί σου και σου ψιθυρίζω “μωρό μου”.. Εσύ είσαι το μωρό μου το γλυκό, το αγόρι μου..
Το όμορφο κεφάλι σου ασημίζει, τα γκρίζα σου μαλλιά χαϊδεύουν το λαιμό μου καθώς χώνεσαι στην αγκαλιά μου σαν μικρό παιδί..
Το σώμα σου, ώριμο μα καλλίγραμμο, τα χέρια σου δυνατά, με κλείνουν μέσα τους, στην πιο γλυκιά φυλακή..
Η εμπειρία κι η γνώση σου πολύτιμοι οδηγοί μου, προστασία και στοργή..
Αναρωτιέσαι.. αν θα σ’ αγαπώ μέχρι τα γεράματα..
Αν θα σε λατρεύω όταν θα έχουν ασπρίσει εντελώς τα μαλλιά σου και όταν οι γοητευτικές ρυτίδες σου θα έχουν βαθύνει..
Αν θα είσαι στα μάτια μου αυτός ο αφοπλιστικά γλυκός άντρας που κάνει τα γόνατά μου να λυγίζουν..
Αν θα σβήσει ο έρωτας και θα περιοριστεί σε συμβατικές φροντίδες..
Αν θα εκπέσει το “κρεβάτι” μας..
Αναρωτιέσαι..
Κοίτα μέσα στα μάτια μου, μάτια μου, να πάρεις τις απαντήσεις που ζητάς..
Βάλε το χέρι σου στην καρδιά μου, να νιώσεις το “μαζί” της..
Δεν σε βλέπω με τα μάτια του προσώπου μου, μα με τα μάτια του έρωτά μου..
Δε βλέπω ατέλειες.. βλέπω μία τέλεια ώριμη αγάπη..
Κάθε μέρα μαζί σου είναι πολύτιμη, μια χίμαιρα που κατάφερα να αρπάξω.. Κάθε ανάσα σου με τρέφει, μου δίνει ζωή..
Το κορμί μου μεγαλώνει, φθείρεται από το χρόνο, μα η ψυχή μου ξαναγεννιέται κάθε μέρα που περνάω πλάι σου..
Όχι, δε θα σ’ αγαπώ μέχρι τα γεράματα.. δε γερνάνε οι καρδιές, δεν παλιώνουν τα βλέμματα..
Θα σ’ αγαπώ μέχρι το τέλος.
