Γράφει η Μπάρμπυ Κορμαρή
Εσύ εκεί…
Κι εγώ εδώ να περιμένω.
Μέρες και νύχτες σημαδεμένες από την απουσία σου.
Σκορπούν οι σκέψεις στον αέρα και ταξιδεύουν.
Και η αγάπη μου μια αγκαλιά για να κρυφτείς.
Εσύ εκεί…
Κι εγώ εκεί πάντα μαζί σου.
Να περιμένω μια σου λέξη, ένα σου βλέμμα για να νιώσω πως υπάρχω.
Να σε αγγίζω να μη νιώσεις μοναξιά.
Να ψιθυρίζω «σ’ αγαπώ» να μη φοβάσαι.
Να κλέβω τις ανάσες σου γιατί μακριά σου πνίγομαι.
Εσύ εκεί…
Κι εγώ εκεί που με θυμάσαι.
Να σ’ αγαπάω, να ελπίζω, να ονειρεύομαι.
Να φτιάχνω δρόμους να σε φέρουν πάλι πίσω.
Να είναι όλα όπως τα άφησες πριν φύγεις, σα να μην πέρασε μια μέρα.
Κι εσύ μαζί μου, πάντα μέσα μου.
Ένα κομμάτι μου, το πιο αγαπημένο.
Εσύ…εγώ…Εσύ κι εγώ…Εμείς!
Βλέπεις; Δεν κάνουν χώρια ούτε οι λέξεις.
Μαζί εμείς, πάντα μαζί και προχωράμε.
Κι αν δεν υπάρχουν δρόμοι θα τους φτιάξουμε.
Φτάνει να μην ξεχνάς πως σ’ αγαπώ.
Φτάνει να νιώθω πόσο μ’ αγαπάς.
Μαζί εμείς, εσύ κι εγώ.
Σε περιμένω…
