Εσύ το πιο αληθινό μου όνειρο. Τόσο απλά τόσο όμορφα ήρθες στη ζωή μου και άλλαξες τα πάντα… Χωρίς τυμπανοκρουσίες, χωρίς φανφάρες. Μετρημένα λόγια, σταράτα. Βλέμμα καθαρό και συνάμα τόσο θλιμμένο… Και το έβαλα στόχο… Να διώξω την θλίψη από τα μάτια σου και μέσα τους να καθρεπτίζομαι εγώ και μόνο εγώ.
Εγώ να γίνω η χαρά σου, το γέλιο σου, η αγάπη σου. Ο άνθρωπος σου. Και όσο εγώ γέμιζα τη ζωή σου με χαμόγελα, τόσο εσύ πραγματοποιούσες τα δικά μου όνειρα. Έγινες η ίδια η ζωή μου… Κατάφερες και γκρεμίσεις τα τείχη που είχα υψώσει γύρω από την καρδιά μου, για τον φόβο μιας ακόμα προδοσίας.
Ανακάλυψα πως είχα κρυμμένα αποθέματα αγάπης και η καρδιά μου μπορούσε να αγαπήσει πιο δυνατά, πιο ουσιαστικά. Πάθος, πόθος, έρωτας, όλα εσύ. Έδωσες νόημα στο μαζί… Είσαι αυτό που ονειρευόμουν αυτό που μου χρωστούσε η ζωή. Ο άνθρωπος που με εμπνέει, ο άνθρωπος που θαυμάζω. Ο άνθρωπος που μέσα από αυτόν είδα την καλύτερη εκδοχή του εαυτού μου. Ο δικός μου άνθρωπος στη χαρά και στη λύπη μου. Στην τρέλα μου, στα νεύρα μου, στα καλά μου, στα άσχημα μου.
Όλα μυρίζουν αγάπη. Το φιλί σου, το χάδι σου, η αγκαλιά σου, ο τρόπος που με κοιτάς. Αχ, αυτό το βλέμμα σου… Το κατάφερα λοιπόν… Είναι γεμάτο από εμένα και μου φωνάζει πόσο πολύ με αγαπάς. Πού έκρυβε τόσο πάθος τελικά η καρδιά μου; Μάλλον ήξερε και περίμενε να τα δώσει όλα σε σένα. Ψυχή και σώμα, ολοκληρωτικά δική σου, μάτια μου. Με μια υπόσχεση από τα βάθη της καρδιάς μου… Σε όλα θα είμαι δίπλα σου! Σε αγαπώ!
