Φύλλις Γκούστη

Γράφει η Φύλλις Γκούστη Παραλία. Η αρμονία της φύσης εκεί. Ο ρυθμός της ζωής εκεί. Άνθρωποι. Άνθρωποι που είτε τρέχουν, είτε περπατούν, είτε βγάζουν το σκυλάκι τους βόλτα. Μόνοι τους.…

Γράφει η Φύλλις Γκούστη Άνθρωποι και άνθρωποι. Υπάρχουν άνθρωποι που κρύβονται πίσω από μια μάσκα, ένα όνομα, μια ταμπέλα και τους βλέπεις αποστασιοποιημένους, απλησίαστους, ή αντίθετα, -τεχνητά- πάντα υπερ-χαρούμενους, υπερ-κοινωνικούς.…

Γράφει η Φύλλις Γκούστη Μην μπερδεύεις έναν άνθρωπο ανοιχτό, ευάλωτο, ευαίσθητο που δακρύζει, με κάποιον που κλαίει για να σε χειραγωγήσει. Μην μπερδεύεις έναν άνθρωπο που για να ανθίσει και…

Γράφει η Φύλλις Γκούστη Λες, μόνος. Ό,τι είσαι μόνος. Ό,τι πέρασες τα πάντα μόνος. Ξεχνάς όμως, πως για την μεταμόρφωσή σου, ευθύνεται κυρίως, η μοναξιά. Η μοναξιά, που στο τότε…

Γράφει η Φύλλις Γκούστη Αυτή, η δική μας γενιά, ίσως να έχει περάσει τις πιο απίθανες αλλαγές. Τις πιο απρόσμενες προκλήσεις. Κάθε γενιά είχε τα δικά της, μα η δική…

Γράφει η Φύλλις Γκούστη Υπάρχεις και εσύ, που είσαι ευαίσθητη-ος και με μια βαθιά πίστη στον άνθρωπο. Με μια «ικανότητα» / «κατάρα» να “βλέπεις” την δυνατότητα του κάθε ανθρώπου, μα…

Γράφει η Φύλλις Γκούστη Χώρος που καταλαμβάνουμε, που από πάντα καταλαμβάναμε βέβαια, μα μέχρι μια ηλικία, είχαμε αυτήν την “too much” ταμπέλα φορεμένη. Χώρος που “πιάνει” η οντότητά σου, άσχετα…

Γράφει η Φύλλιδα Γκούστη Ήταν μικροί κι αδύναμοι αρχικά.Έψαξαν κάπου να ακουμπήσουν, να σταθούν, μα μάταια. Κι όλο τους το λάθος αυτό ήταν.Που νόμισαν τους άλλους για τους ίδιους. Πως…