μαζί

Γράφει η Άντζελα Καμπέρου Το τζάκι είναι αναμμένο κι εκείνη με μάτια που λάμπουν από τη ζέστη και το κρασί το κοιτάει εξαντλημένη. Βλέπει τις φλόγες να αγκαλιάζουν τα ξύλα…

Γράφει η Μαρία Κουγιουμτζόγλου Όλοι μας κάποια στιγμή έχουμε φάει κόλλημα με κάτι «τελειωμένο». Γιατί είμαστε άνθρωποι κι έχουμε αδυναμίες. Ξέρω, πονάει. Γνωρίζω το συναίσθημα καλά. Διαλύεσαι, σπας σε κομμάτια,…

Γράφει η Αμάντα Παναγιώτου Γιατί όταν κάτι είναι δικό μου το θέλω για εμένα και εσύ είσαι δικός μου. Έτσι δεν αντέχω στην ιδέα ότι κάτι άλλο εκτός από εμένα…

Γράφει ο Άγγελος Μοναχικός Οι σκέψεις πισωγυρίζουν. Πρωταγωνιστές τους οι άνθρωποι που κάποτε γελούσαμε και περνούσαμε όμορφα μαζί τους. Ίσως κι οι Έρωτες που πέρασαν άφησαν όλοι τους κάτι ξεχωριστό…

Γράφει η Αριάδνη Αρβανίτη Από την ημέρα που έφυγες αναλώνομαι από εδώ και από εκεί. Σε ανούσια βράδια, σε άσκοπες αγκαλιές, σε μάταια ξενύχτια και σε θάλασσες αλκοόλ. Έλα να…

Γράφει η Άντζελα Καμπέρου «Να κοιμηθούμε αγκαλιά, να μπερδευτούν τα όνειρά μας», αυτό ήθελα, αυτό ονειρευόμουν. Σε έβλεπα και το μόνο που ήθελα ήταν να κοιμηθούμε ένα βράδυ αγκαλιά, ένα…

Γράφει η Μαρίνα Κρητικού Αυτονομία και ανεξαρτησία, δυο λέξεις που μοιάζουν τόσο αντιφατικές όταν είμαστε σε μια σχέση. Είναι όμως έτσι ή έχοντας ένα κοινωνικό στερεότυπο συνεχίζουμε να βαδίζουμε τις…