εαυτός

Γράφει ο Δημήτρης Μιχελουδάκης Όπως κάθεσαι αναπαυτικά, βρες το λεξικό της κοινής Ελληνικής. Κάπου εκεί παραδίπλα σου θα είναι. Το βρήκες; Ωραία. Τώρα πήγαινε στο «Υ» και βρες το λήμμα…

Γράφει η Νάνσυ Καρρά. Πόσες φορές κάποιος φίλος ή συγγενής έχει έρθει και σου έχει πει ότι δεν μπορεί να κάτσει μόνος στο σπίτι; Όχι επειδή φοβάται τους κλέφτες ή…

Γράφει η Μαρίνα Κρητικού. Πολύ συχνά στη ζωή μας αναγκαζόμαστε να φοράμε “μάσκες” στη συναναστροφή μας με τους άλλους ανθρώπους. Οι μάσκες μπορεί να έχουν διάφορα πρόσωπα, να είναι μόνιμα…

Γράφει η Δήμητρα Αποστολοπούλου. Καίω το τώρα μου. Το καίω. Με εξαρτήσεις που μου μπλοκάρουν το μυαλό. Λειτουργώ θολωμένα. Χωρίς γιατί. Χωρίς πολλά λόγια. Τώρα τελευταία έχω ξεχάσει. Σαν να…

Γράφει η Στέλλα Γρηγοροπούλου. Είναι μωρέ και κάποιες φορές που νιώθεις τόσο μόνος. Δεν έχει σημασία αν είναι πρωί ή βράδυ. Το παράπονο δεν έχει ώρες. Λες και κανείς δεν…

Γράφει η Άντζελα Καμπέρου Ξέρω. Ξέρω πως σε ταλαιπώρησα πολύ. Έκλαψα, φώναξα, έμεινα σιωπηλή, έβρισα. Ξέρω πως καμιά φορά ήμουν πολύ αυστηρή, πολύ σκληρή, πως σου γκρέμιζα τα όνειρα κι…

Γράφει η Κρυσταλλένια Γαβριηλίδου. Ο κάθε άνθρωπος έχει τις δικές του πεποιθήσεις, -συνήθως όχι ολότελα δικές του,  δε γίνεται κιόλας κάνεις δε ζει μόνος του-, και σύμφωνα μ’ αυτές προσπαθεί…

Γράφει η Δήμητρα Αποστολοπούλου. Να σιωπώ. Να κλαίω αθόρυβα. Στα κρυφά. Να κρατάω μέσα μου όσα δεν τολμώ να πω γιατί δεν “πρέπει”. Γιατί πρέπει να είμαι ευγενική. Γιατί πρέπει…

Γράφει η Ελένη Δημοτσάντου. Θέλεις να κοιταχτούμε; Έλα εγώ είμαι! Μην με φοβάσαι ο καθρέφτης σου είμαι. Μην φεύγεις. Σε βλέπω να απομακρύνεσαι και νοιώθω πως με αποφεύγεις. Είμαι εδώ να…