Όλα τα αδιέξοδα λύνονται με ένα “αντίο”
Γράφει η Φλώρα Σπανού. Η Ηρώ έκλεισε για μια ακόμη φορά την πόρτα πίσω του. Ένας βαθύς αναστεναγμός της ξέφυγε. Γνώριμος πια σε εκείνην. Ο ίδιος αναστεναγμός που έβγαινε αυθόρμητα…
Share
LOVE
12014 posts
Οι δειλοί, δεν ερωτεύτηκαν ποτέ… και οι γενναίοι δεν έπαψαν ποτέ να πιστεύουν στο “μαζί”, στο “εδώ” και στο “τώρα”
Λυπάμαι, μα η κριτική σας, δε με αφορά.
Γράφει η Μαρίνα Κρητικού. Κριτική, συμβουλές, λόγια που στόχο έχουν μόνο να πληγώσουν και να τονίσουν τα λάθη που έκανα, κάνω ή κινδυνεύω να κάνω στο μέλλον. Αυτά ακούω συνήθως…
Share
Δεν μπορεί να μην το βλέπεις πως αδειάζω
Γράφει η Κρυσταλλένια Γαβριηλίδου -Έχεις κάτι; -Θέλεις πραγματικά να μάθεις ή ρωτάς από συνήθεια; Αφού ξέρεις. Δε μπορεί να μην το νιώθεις;! Ότι αδειάζω.. Ότι μαραίνομαι.. Ότι με διώχνεις.. Βλέπεις…
Share
Μην σκοτώνεις τα καλοκαίρια μου!!
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου. Έλα να παίξουμε παιχνίδια παιδικά. Είναι καλοκαίρι και η ζέστη δεν αντέχεται αν δεν την ξεγελάσεις. Έλα να παίξουμε ξανά κυνηγητό κι αμπάριζα και κλέφτες κι…
Share
Ούτε λόγια ούτε εξηγήσεις μου αρκούν όσα δεν έκανες και δε θα κάνεις ποτέ.
Γράφει η Αμάντα Παναγιώτου Αν κάποιος φταίει για όλο αυτό είμαι εγώ. Με εμένα τα έχω βάλει όχι με εσένα, εσύ μπορείς να φέρεσαι όπως γουστάρεις, αυτό έκανες πάντα χωρίς…
Share
Τα χρόνια τα μαθητικά, μην τ’αλλάξεις με τίποτα
Γράφει η Νένα Παπαδοπούλου. «Τα μαθητικά τα χρόνια δεν τα αλλάζω με τίποτα…» Είναι μερικές φορές που ακούγοντας ένα τραγούδι ο καθένας από μας γεμίζει εικόνες από την ζωή του,…
Share
Ο πατέρας που θα σου “τύχει” θα είναι και η “τύχη” σου.
Γράφει η Κρυσταλλένια Γαβριηλίδου. Σήμερα γιορτάζεις και προσπαθώ να σκεφτώ πως ξεκίνησαν όλα. Μια φορά και έναν καιρό λοιπόν, ήταν ένα αγόρι. Περνούσαν τα χρόνια αλλά το αγόρι δε μεγάλωνε.…
Share
Oι άγγελοι δεν φεύγουν ποτέ από κοντά μας.
Γράφει η Νένα Παπαδοπούλου. Είναι ένας τρόπος να σου μιλήσω! Να σου γράψω όλα αυτά που έχασες από την ζωή μας τόσα χρόνια που λείπεις σε αυτό το ταξίδι στον…
Share
Θα μου λείπει πάντα το “μπαμπά” που δεν θα πω
Γράφει η Έφη Νερούτσου. Ανέκαθεν ήμουν πολύ περήφανη για τον πατέρα μου. Ήταν καπετάνιος και μάλιστα πολύ καλός. Τον ήξεραν όλοι, μίλαγε πολλές γλώσσες, με έπαιρνε στα ταξίδια μαζί του…
Share
Αντίο για τώρα, όχι για πάντα.
Γράφει η Στέλλα Γρηγοροπούλου. Δεν είναι πως δεν μπορώ. Δεν θέλω. Είναι τόσο σύνθετο το δεν θέλω μου. Φωνάζει αλλά δεν το ακούς. Ουρλιάζει αλλά δεν ακούς. Δεν σε νοιάζει…
Share
