LOVE

Γράφει η Ελένη Αράπη. Ενα παιδί κουλουριασμένο κάτω από το τραπέζι. Ενα τραπέζι, ένα οποιοδήποτε τραπέζι, ο κόσμος της όλος. Θωρακισμένη μέσα του, το δικό της παιδικό καταφύγιο. Οπλα της…

Γράφει η Ελένη Αράπη. Παρασκευή 6.00 το πρωί, μένω κολλημένη μπροστά σε ένα λευκό χαρτί, σε ένα άγραφο γράμμα. Με τι χρώμα να ζωγραφίσω το έγκλημα, με τι λέξεις να…

Γράφει η Δήμητρα Αποστολοπούλου. Είμαι από εκείνους τους ανθρώπους που το βράδυ δεν μπορούν να κοιμηθούν, γιατί λέξεις και προτάσεις χορεύουν στο γυμνό μου μυαλό. Είμαι από εκείνους τους ανθρώπους…

Γράφει η Ελένη Αράπη. Απογοήτευση, θλίψη, κατάθλιψη, μοναξιά.  Κανείς δεν μπορεί να σε νιώσει. Όλοι σε εκμεταλλεύονται, οι άντρες πρώτοι απ’όλους, οι φίλες, οι φίλοι, μέχρι και η ίδια σου…

Γράφει η Ελένη Αράπη. “Ξέρω πως ποτέ δε σημαδεύουνε στα πόδια. Στο μυαλό είναι ο στόχος. Το νου σου ε;” Κατερίνα Γώγου Ξύπνα κατακαημένο ανθρωπάριο, άκουσε την. Ο λόγος είναι…

Γράφει η Μπάρμπυ Κορμαρή. Η ζωή μας είναι γεμάτη συναισθήματα. Χαρά, ενθουσιασμός, ευτυχία, αγάπη, λύπη, πόνος, απελπισία, ανακούφιση. Εναλλάσσονται στην καθημερινότητά μας χωρίς να μπορούμε πάντα να τα επιλέξουμε ή…

Γράφει η Ελένη Αράπη. Αν  πέθαινα  στον τάφο θα έγραφαν  ενός έτους τριών μηνών δυο ημερών… Τόσες οι στιγμές. Αρκετά! Δεν έχω χρόνο για χάσιμο. Μάζεψα την κόκκινη πένα, κομποσχοίνι…

Γράφει η Θεανώ Διολή. Εϊ κοπελιά, it’ s time to clean up that mess! Ναι ντε, ξεσκαρτάρισμα και ξεκαθάρισμα σε όλη αυτή την ανθρωποακαταστασία που υπάρχει τόσα χρόνια στη ζωή…

Γράφει η Μαρίνα Κρητικού. Πολύ συχνά στη ζωή μας αναγκαζόμαστε να φοράμε “μάσκες” στη συναναστροφή μας με τους άλλους ανθρώπους. Οι μάσκες μπορεί να έχουν διάφορα πρόσωπα, να είναι μόνιμα…

Γράφει η Σοφία Δέδε. Ήρθε πάλι. Αυτή η μαύρη θλίψη από το πουθενά. Tι να αντέξει αυτή η ψυχή; Από παντού χτυπιέται. Σήμερα δεν ήταν η μέρα της. Σήμερα εγκλωβίστηκε…